Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek P. M. o wyłączenie od rozpoznawania sprawy w przedmiocie skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sędziego NSA [...] oraz sędziów WSA: [...] i [...]. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż żaden z zarzutów zawartych we wniosku skarżącego nie odnosi się do sytuacji określonych w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a.
Nie mogą mieć nadto zastosowania wyżej powołany przepis art. 19 w/w ustawy albowiem zgodnie z oświadczeniami zainteresowanych sędziów nie istnieje żadna okoliczność mogąca wywołać wątpliwości co do bezstronności w przedmiotowej sprawie.
W zażaleniu na to postanowienie P. M. zarzucił Sądowi nierozpoznanie sprawy co do istoty oraz pominięcie wniosków dowodowych jak też brak bezstronności i obiektywizmu, wywołany negatywnym, narastającym stosunkiem do strony skarżącej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do postanowień zawartych w art. 19 p.p.s.a. Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Przyczyną wyłączenia sędziego na wniosek może być zatem wyłącznie stosunek osobisty łączący sędziego ze stroną lub jej przedstawicielem.
Wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. W postanowieniu z dnia 25 sierpnia 1971 r., (sygn. I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55), CZ 121/71, OSN 1972, poz.
- Sąd Najwyższy stwierdził, iż "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego". W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wskazał, ani też nie udowodnił podnoszonych okoliczności, ograniczając się do ogólnikowych stwierdzeń co czyni jego zarzuty nietrafnymi.
Podstawą do wydania postanowienia o wyłączeniu sędziego nie może być również jedynie subiektywne odczucie o negatywnym stosunku do strony składu sędziowskiego orzekającego w sprawie, wyrażone poprzez jego zachowanie. Na taki bowiem fakt powołuje się skarżący w zażaleniu, jednak nie stanowi on ustawowej przesłanki wyłączenia.
Zarzuty strony dotyczące nieuwzględnienia przez Sąd I instancji jej wniosków oraz pominięcia jej twierdzeń mogą być ewentualnie podniesione w środkach zaskarżenia orzeczeń wydawanych przez ten Sąd. Również fakt nierejestrowania przebiegu rozprawy w sposób żądany przez stronę nie stanowi podstawy wyłączenia sędziów, bowiem dowodem stwierdzającym przebieg rozprawy jest jej protokół, którego treść powinna odpowiadać wymogom z art. 101 § 1 p.p.s.a., a więc – między innymi – zawierać wnioski i twierdzenia strony a nie jej wszystkie wypowiedzi z pełną argumentacją, Dla pełniejszego poparcia swego stanowiska strona może, zgodnie z art. 104 p.p.s.a. złożyć załączniki do protokołu rozprawy.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.