Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 3 października 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 417/11 Przewodniczący wezwał skarżącego J. M. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, na skutek zgłoszonego przez skarżącego żądania. W piśmie wykonującym powyższe zarządzenie poinformowano skarżącego, iż obowiązek uiszczenia wskazanej kwoty wynika z przepisu art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w zw. z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. Nr 221, poz. 2192).
W zażaleniu na powyższe zarządzenie J. M. wniósł o anulowanie opłaty kancelaryjnej wskazując, iż oczekiwał, że otrzyma całkowity zwrot kosztów, gdyż sprawa była skutkiem wprowadzenia go błąd przez Wojewodę. Tymczasem nie tylko nie otrzymał zwrotu kosztów, ale ma dodatkowe wezwanie do kolejnej zapłaty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Przepisów art. 220 nie stosuje się.
W niniejszej sprawie skarga J. M. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany decyzji została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 września 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 417/11. Złożenie zatem przez skarżącego w dniu 23 września 2011 r. wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, w świetle przytoczonej wyżej treści art. 234 § 2 p.p.s.a., automatycznie skutkowało koniecznością uiszczenia opłaty kancelaryjnej, której wysokość wynika z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowadministracyjnych. Brak zatem dokonania powyższej opłaty oznaczał po stronie sądu obowiązek podjęcia działań zmierzających do uiszczenia przez stronę opłaty kancelaryjnej za doręczenie jej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem.
Odnosząc się do argumentacji skarżącego podniesionej w zażaleniu wskazać należy, że o obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł w sytuacji złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem skarżący został przez Sąd I instancji pouczony na rozprawie, po ogłoszeniu wyroku oddalającego jego skargę (k. 55 akt sądowych).
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.