Postanowienie NSA z 28 marca 2008 r., II OZ 253/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. G. - przedstawiciela ustawowego K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 704/07 o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi K. G. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1/ uchylić zaskarżone postanowienie, 2/ przywrócić skarżącej termin do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Skład

Sędzia NSA Bożena Walentynowicz przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 23 stycznia 2008 r. odmówił T. G. - przedstawicielowi ustawowemu nieletniej K. G. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi K. G. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w przewidzianym siedmiodniowym terminie, stosownie do art. 87 § 1 ppsa. Zdaniem Sądu wskazana we wniosku okoliczność, iż odpis skrócony aktu urodzenia, do którego dołączenia wzywano stronę stosownie do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 7 grudnia 2007 r., omyłkowo nie został włożony do koperty razem z pismem przewodnim wykonującym zarządzenie, nie stanowi usprawiedliwienia, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi było niezawinione. W ocenie Sądu świadczy to o braku należytej staranności strony.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T. G. przedstawiciel ustawowy nieletniej córki. W zażaleniu podniesiono, że przedstawiciel ustawowy skarżącej, w terminie wyznaczonym do wykonania zarządzenia, przygotował pismo wraz z wyjaśnieniami oraz żądany przez Sąd odpis skrócony aktu urodzenia. O wysłanie powyższej korespondencji poprosił żonę B., która również jest przedstawicielem ustawowym nieletniej K. G.. T. G. stwierdził, że gdy tylko zorientował się o niewysłaniu do Sądu przedmiotowego odpisu aktu urodzenia - niezwłocznie, osobiście złożył go do Sądu w dniu 2 stycznia 2008 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 86 § 1 ppsa jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 2 we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu temu terminowi.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji co do tego, że skarżąca, reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego - T. G., nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanki z art. 87 § 2 ppsa. Z akt sprawy wynika, że zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2007 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał T. G. do złożenia aktu urodzenia K. G. oraz do oświadczenia czy przed wniesieniem skargi do Sądu wezwał Radę Gminy O. do usunięcia naruszenia prawa. T. G. w wykonaniu tego zarządzenia, w dniu 28 grudnia 2007 r., a zatem w ustawowo przewidzianym terminie, złożył pismo, w którym wyjaśnił, iż wzywał Radę Gminy O. do usunięcia naruszenia prawa oraz napisał "przedkładam odpis aktu urodzenia K. G.". Nie ulega zatem wątpliwości, iż intencją przedstawiciela ustawowego nieletniej było nadesłanie przedmiotowego odpisu skróconego aktu urodzenia. W świetle oświadczenia B. G. wyjaśniającej przyczyny, iż akt urodzenia córki K. G. nie został faktycznie przesłany do Sądu, nie można wyprowadzić wniosku, jak to uczynił Sąd I instancji, o braku zachowania należytej staranności T. G.. Zważywszy zaś na natychmiastowe usunięcie braku formalnego w przedmiotowej sprawie należało uwzględnić wniosek i przywrócić termin do uzupełnienia przedmiotowych braków.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy 188 w związku z art. 197 ppsa.