Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 15 marca 2006 r., sygn. akt II OZ 257/06

Metryka

Sąd
II OZ 257 / 06 P O S T A N O W I E N I E Dnia 15 marca 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz
Rozpoznanie
w dniu 15 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 19/05 o odmowie przyznania J. T. prawa pomocy w zakresie całkowitym
Sprawa
w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 maja 2004 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

U z a s a d n i e n i e.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J. T. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych i przyznania adwokata.

W treści uzasadnienia swego postanowienia Sąd I instancji wskazał, iż z akt sprawy wynika, że J. T. wraz z żoną prowadzi wspólnie gospodarstwo domowe, małżonkowie utrzymują się z rent o łącznej wysokości 931,87 złotych netto miesięcznie. Wnioskodawca jest też właścicielem lokalu mieszkalnego o powierzchni 60 m 2. Sąd I instancji stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie stroną skarżącą jest córka wnioskodawcy, która jest jednocześnie jego pełnomocnikiem. Tak więc A. T. i J. T. mają wspólny interes w prowadzeniu sprawy i wspólnie ponoszą koszty procesu.

Sąd I instancji ze wskazanych wyżej względów na podstawie art. 260 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej zwanej p.p.s.a.- odmówił przyznania prawa pomocy wnioskodawcy.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. T. w którym wskazał, iż przedmiotowa sprawa dotyczy wyłącznie jego, a nie córki, która w niniejszym postępowaniu jest wyłącznie jego pełnomocnikiem. Ponadto skarżący wskazał na swą złą sytuację materialną i koszty ponoszone w związku ze stanem zdrowia.

Wskazując na powyższe okoliczności strona skarżąca wniosła o uwzględnienie zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zarzutom zażalenia nie można odmówić słuszności.

Na wstępie trzeba jednakże podkreślić, iż stwierdzenie J. T., iż stroną skarżącą jest wyłącznie on jest całkowicie błędne, bowiem treść wniesionej w sprawie skargi nie budzi wątpliwości co do tego, iż skargę wniosła wyłącznie A. T.. Fakt ten nie stanowił jednakże przeszkód do tego, iż w toku postępowania będący stroną w sprawie J. T. udzielił córce pełnomocnictwa do występowania w jego imieniu. Udzielenie przez J. T. w toku postępowania pełnomocnictwa A. T. nie spowodowało tym samym, iż w niniejszej sprawie nastąpiło przekształcenie podmiotowe po stronie skarżącej.

Jednakże fakt, że w ocenie Sądu I instancji J. T. posiada wspólny interes do udziału w postępowaniu z córką A. T. będącą zarazem stroną w sprawie, jak i jego pełnomocnikiem nie zwalniał Sądu od przeprowadzenia oceny sytuacji materialnej wnioskodawcy.

Wnioskodawca J. T. wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata) wskazał wysokość dochodów swoich i żony z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe.

Sąd I instancji z naruszeniem dyspozycji przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie dokonał takiej analizy, która pozwoliłaby na ustalenie czy wnioskodawca jest w stanie ponieść jakiekolwiek koszty postępowania w sprawie.

Należy ponadto wskazać, że w świetle art. 255 p.p.s.a. Sąd może zobowiązać stronę do złożenia dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia dokumentów źródłowych, jeżeli oświadczenie strony jest niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 197 § 1 i 2 w związku z art. 185 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.