Uzasadnienie
II OZ 258 / 10
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę kasacyjną A. i E. C. od wyroku tego Sądu z dnia 7 października 2009 r., uchylającego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia [...] marca 2009 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia [...] września 2006 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż odpis wyroku z dnia 7 października 2009 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony m.in. pełnomocnikowi uczestników postępowania A. i E. C., radcy prawnemu K. W. w dniu 25 listopada 2009 r., która w dniu 23 grudnia 2009 r. nadała w placówce pocztowej przesyłkę zawierającą m.in. skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Natomiast w dniu 21 grudnia 2009 r. na konto Sądu wpłynęła opłata sądowa w wysokości 100 zł uiszczona tytułem wpisu od powyższej skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, odrzucając skargę kasacyjną, wskazał, iż w niniejszej sprawie, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) skarga podlegała opłacie stałej w wysokości 500 zł. Jednocześnie zgodnie z § 3 cytowanego wyżej rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Stąd też wniesiona skarga kasacyjna podlegała opłacie stałej w wysokości 250 zł. Ponieważ pełnomocnik uczestników postępowania uiścił wpis w niewłaściwej wysokości, zatem przedmiotowa skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu z uwagi na uchybienie przez pełnomocnika wymogowi określonemu w art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.).
Mając powyższe okoliczności na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 221 p.p.s.a. odrzucił wniesiona skargę kasacyjną.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli A. i E. C., reprezentowani przez radcę prawnego K. W., zarzucając mu naruszenie przepisów tj. § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez zastosowanie tegoż przepisu dla potrzeb wyliczenia wpisu od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, co doprowadziło do naruszenia przepisów postępowania tj. art. 221 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy nie zachodziły podstawy do odrzucenia skargi kasacyjnej.
Wskazując na powyższy zarzut zażalenia, uczestnicy postępowania wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w całości i przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania; ewentualnie o uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zaskarżonego postanowienia w całości na posiedzeniu niejawnym i w miarę potrzeby rozpoznanie na nowo poprzez potraktowanie niniejszego zażalenia jako oczywiście uzasadnionego, a także o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm prawem przepisanych.
W uzasadnieniu zażalenia uczestnicy postępowania wskazali, iż w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu błędnie wskazano jako podstawę prawną dla określenia wysokości wpisu od skargi § 2 ust. 3 pkt 2 ww. rozporządzenia. Ponieważ przedmiotem skargi była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy Mielno z dnia [...] października 2005 r. ustalającej zabudowy i zagospodarowania terenu to podstawę prawną określenia wysokości wpisu powinien stanowić § 2 ust. 5 ww. rozporządzenia (200 zł). Natomiast zgodnie z § 3 tego rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej powinien wynieść połowę tak ustalonego wpisu, nie mniej jednak niż 100 zł. Tym samym skoro pełnomocnik uczestników postępowania uiściła wpis w tej wysokości, to nie było podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Należy wskazać, iż w okolicznościach niniejszej sprawy, skarga kasacyjna wniesiona przez pełnomocnika uczestników postępowania- radcę prawnego K. W. została opłacona przez pełnomocnika w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł. Kwestionowaną okolicznością sprawy pozostawała wysokość opłaty, jakiej podlegała złożona w sprawie skarga kasacyjna.
Stwierdzić trzeba, iż przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2009 r., utrzymująca w mocy decyzję tegoż organu z dnia [...] września 2006 r., odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy Mielno z dnia [...] października 2005 r., ustalającej na rzecz A. i E. C. warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie "budynku jednorodzinnego z wbudowanym garażem i przyłączami" na terenie położonym w granicach działki nr [...] położonej w miejscowości [...], gmina [...]. Zgodnie więc z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. W myśl zaś § 3 ww. rozporządzenia wpis m.in. od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.
Powyższe uregulowania oznaczają, iż będąca przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego decyzja, należała do kategorii decyzji wydanych w trybie stwierdzenia nieważności, a wobec tego należna opłata od wniesionej skargi kasacyjnej zgodnie z § 2 ust. 5 w związku z § 3 ww. rozporządzenia winna byłaby być określona na kwotę 100 zł.
Ponieważ pełnomocnik skarżących kasacyjnie uiścił wpis w powyżej wskazanej wysokości, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej i na rachunek właściwego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, to nie można było skutecznie uznać, iż zaistniały okoliczności do odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 221 p.p.s.a., stanowiące podstawę wydania zaskarżonego postanowienia.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, wobec wykazanej powyżej wadliwości skarżonego postanowienia Sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
W odniesieniu do wniosku zasądzenia kosztów postępowania brak jest podstaw prawnych wobec niewypełnienia przesłanek z art. 203 pkt 2 p.p.s.a. Przedmiotem uchylenia niniejszym postanowieniem nie był, bowiem wyrok Sądu pierwszej instancji, lecz postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Stwierdzić trzeba, iż w tej sytuacji rozliczenie kosztów postępowania winno nastąpić w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie, przy uwzględnieniu wniosków stron i wyniku tegoż postępowania (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008 r., I OPS 4/07, publ. ONSAiWSA 2008, nr 2, poz. 23).