Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 21 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 35/24, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi w sprawie ze skargi T.P. na postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z 21 listopada 2023 r., nr WOA.7722.40.2023.MM w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.
Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
T.P., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z 21 listopada 2023 r. nr WOA.7722.40.2023.MM w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.
W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, wskazując, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd stwierdził, że nie jest możliwe wstrzymanie wykonania postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, bowiem nie nadaje się ono do wykonania w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."). Zaskarżone postanowienie nie tworzy po stronie skarżącego uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym, nadających się do egzekucji (wykonania).
Zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył T.P., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Zaskarżonemu w całości postanowieniu zarzucono naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu wskazano, że podjęte przez organ działania są przedwczesne. Skarżący poniesie niepowetowaną stratę i będzie musiał zamknąć działalność, przez co utrzymanie straci cała jego rodzina.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania "zaskarżonego postanowienia na czas trwającego postępowania sądowego" jest postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z 21 listopada 2023 r., nr WOA.7722.40.2023.MM, o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, które z kolei było przedmiotem zaskarżenia w postępowaniu przed Sądem I instancji.
Mając powyższe na względzie należy podzielić stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu Sądu, że z samej odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu I instancji nie wynika obowiązek nadający się do wykonania bądź kwalifikujący się do egzekucji. Jest to zatem akt nienoszący znamion wykonalności, a tym samym nie można na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzec o wstrzymaniu jego wykonania.
Powyższe stanowisko znalazło potwierdzenie w uchwale podjętej w składzie siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2023 r., sygn. akt II GPS 2/22, zgodnie z którą: "W postępowaniu sądowoadministracyjnym, zainicjowanym skargą na postanowienie: a) stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, b) o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, c) stwierdzające niedopuszczalność odwołania, – nie jest dopuszczalne, na podstawie art. 61 § 3 (...) (p.p.s.a. – przyp. NSA), wstrzymanie wykonania decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji." W uzasadnieniu tej uchwały wskazano m.in., że "sprawa zainicjowana skargą na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, czy też postanowienie o niedopuszczalność odwołania ma charakter procesowy, w takim przypadku złożony w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie może być uwzględniony, albowiem zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, nie ma bowiem charakteru materialnoprawnego."
Z przedstawionych wyżej względów wynika, że zażalenie jest niezasadne.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.