Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim pozostawił bez rozpoznania pismo W.B. z dnia 17 października 2010 r. w sprawie ze skargi W.B. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 13 grudnia 2006 roku sygn. akt II SA/Go 343/06 wydanym w sprawie ze skargi W.B. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2006 r. w przedmiocie świadczenia z tytułu pracy przymusowej.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 17 października 2010 r., adresowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego i oznaczonym jako "skarga zażalenie protest", skarżący, przywołując sygnatury spraw II SA/Go 343/06, II SA/Go 302/09 oraz II SO/Go 6/10, wniósł zastrzeżenia co do przebiegu postępowań sądowych i udzielonej przez adwokatów pomocy prawnej.
Wobec niejednoznacznej treści pisma, Sąd I instancji wezwał skarżącego do uzupełnienia pisma w zakresie toczącej się przed tym Sądem sprawy II SA/Go 302/09 poprzez jego sprecyzowanie w celu jednoznacznego oznaczenia rodzaju pisma oraz kierowanego do Sądu I instancji w związku z tą sprawą żądania – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
W piśmie z dnia 23 listopada 2010 r. skarżący wniósł, aby wezwanie zostało przesłanego jego pełnomocnikowi. Wobec powyższego Sąd I instancji wystosował wezwanie do pełnomocnika, które pełnomocnik odebrał w dniu 7 grudnia 2010 r. i pozostawił bez odpowiedzi. W związku z powyższym Sąd I instancji zarządził pozostawienie pisma bez rozpoznania.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Zarzucił, że sprawa była prowadzona niewłaściwie i nierzetelnie. W treści zażalenia podniósł zarzuty odnośnie prowadzenia sprawy przez wyznaczonego mu pełnomocnika.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. - każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie rodzaju pisma oraz osnowę wniosku lub oświadczenia.
Natomiast zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny w pełni akceptuje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym zarządzeniu. Złożone przez skarżącego pismo z dnia 17 października 2010 r. było niewątpliwie pismem niejednoznacznym, zarówno w zakresie oznaczenia rodzaju pisma, jak również żądań w nim zawartych, a więc jego osnowy i oświadczeń. Koniecznym było zatem wezwanie reprezentującego skarżącego pełnomocnika do sprecyzowania pisma. Z kolei brak odpowiedzi na powyższe wezwanie uzasadniał pozostawienie pisma bez rozpoznania stosownie do treści wskazanego wyżej art. 49 § 2 p.p.s.a.
Na powyższe rozstrzygnięcie nie mogły mieć wpływu argumenty zażalenia dotyczące nieprawidłowości postępowania przez pełnomocnika. Zarzuty w tym zakresie powinny być adresowane do właściwej rady adwokackiej, jako organu samorządu zawodowego pełnomocnika.
Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.