Postanowienie NSA z 10 kwietnia 2013 r., II OZ 261/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 10 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2013 roku, sygn. akt IV SA/Wa 45/12 oddalające wniosek o zmianę postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy

Sprawa

w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] listopada 2011 roku, nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Jerzy Bujko

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o zmianę postanowienia z dnia 16 maja 2012 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 16 maja 2012 r. Sąd odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zażalenie na powyższe postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2012 r. sygn. akt II OZ 523/12. Zatem, stosownie do art. 165 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.), Sąd uznał wniosek skarżącego z dnia 15 grudnia 2012 r. (data stempla pocztowego) za wniosek o zmianę postanowienia z dnia 16 maja 2012 r. i wezwał go do wskazania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem oddalenia wniosku, zmiany okoliczności sprawy. Pismem z dnia 4 lutego dnia 2013 r. skarżący stwierdził, że Sąd wykazuje się niezrozumieniem jego trudnej sytuacji życiowej, wniósł o przekazanie sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, jednocześnie pozostawił powyższe zarządzenie Sądu bez odpowiedzi. Ponieważ w złożonym ponownie wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący powołał się de facto na te same okoliczności co we wniosku rozpoznanym w postanowieniu z dnia 16 maja 2012 r. oraz w żadnym stopniu nie uprawdopodobnił zmiany swojej sytuacji majątkowej, która pozwalałaby na zmianę tego postanowienia i to pomimo tego, iż był do tego wzywany, zatem Sąd uznał, że nie wykazał on jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby uzasadniać wzruszenie prawomocnego postanowienia z dnia 16 maja 2012 r.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J.S. domagając się jego uchylenia i zwolnienia go od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Ponadto skarżący ponownie wniósł o przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie oraz podniósł szereg argumentów dotyczących skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 170 ustawy p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe. Moc wiążąca w odniesieniu do sądów oznacza, że muszą one przyjmować, iż dana kwestia kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze 2006, s. 365). Stosownie zaś do art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych, jak i w obowiązującym prawie. Muszą to być jednak takie zmiany, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia. W przypadku postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy będzie to w szczególności pogorszenie sytuacji finansowej wnioskodawcy.

W niniejszej sprawie Sąd I instancji potraktował złożony wniosek jako wniosek złożony w trybie art. 165 p.p.s.a. Sąd słusznie stwierdził, że we wniosku tym nie wskazano żadnych nowych okoliczności faktycznych mogących stanowić podstawę do ponownego rozpoznania sprawy i przyznania prawa pomocy. Sąd wezwał także dodatkowo skarżącego do wskazania takich okoliczności, czego skarżący nie uczynił, a bez wykazania zaistnienia zmiany okoliczności sprawy Sąd nie może zmienić czy też uchylić swego postanowienia. Zatem zasadnie w zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji odmówił zmiany swojego postanowienia z dnia 16 maja 2012 r. odmawiającego przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.