Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 października 2017 r., sygn. akt II SA/Gd 506/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm., dalej Ppsa), odrzucił skargę D. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w Gdańsku z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie odebrania konia, ponieważ skarżący nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych oraz nie nadesłał odpisu skargi, do których był wzywany przez sąd.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł D. L., podnosząc że nie docierały do niego awiza.
Żalący zaznacza, że nie unikał odbierania korespondencji celowo.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu.
Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3 (art. 194 § 1 Ppsa).
Stosownie do art. 47 § 1 Ppsa, do skargi należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom występującym w sprawie. O braku formalnym skargi z powodu niedołączenia odpisu skargi można mówić wówczas, gdy strona składając skargę nie dołączyła odpowiedniej liczby odpisów skargi i z tego względu skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu.
Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 w zw. z art. 178 i 197 § 2 Ppsa). Niewykonanie wezwania w zakresie nadesłania określonej liczby odpisów skargi uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu. Jeżeli strona nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie przez nadesłanie odpisów skargi, sąd skargę odrzuca (art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa).
Stosownie zaś do treści art. 220 § 1 Ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący, z zastrzeżeniem § 2 i 3, wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 Ppsa).
Zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto zarządzeniem z tej samej daty wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie jej jednego odpisu, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, jednocześnie pouczono o treści art. 47 § 1 Ppsa.
Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwanie o nadesłanie odpisu skargi, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, zostały doręczone na adres skarżącego poprzez niepodjętą, a dwukrotnie awizowaną przesyłkę. Jako dzień doręczenia, zgodnie z adnotacją na przesyłce, prawidłowo sąd pierwszej instancji przyjął dzień 30 sierpnia 2017 r., na podstawie art. 73 § 4 Ppsa. Oznacza to, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu oraz do uzupełnienia braku formalnego minął z dniem 6 września 2017 r. Z pisemnej informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego sądu wojewódzkiego wynika, że do dnia 2 października 2017 r. opłata nie wpłynęła. Z akt sprawy wynika, że nie został także uzupełniony brak formalny skargi.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, obalenie fikcji doręczenia tylko na podstawie twierdzenia skarżącego, że awiza nie pozostawiono, prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji z art. 73 Ppsa. W każdej bowiem sytuacji strona mogłaby obalić domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizo poprzez zwykłe oświadczenie, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej lub zaginęło.
Wobec nieskutecznego podważenia dokumentów urzędowych i niewykazania, że brak było zawiadomienia o złożeniu przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu i nadesłania odpisu skargi w placówce pocztowej, wszelkie adnotacje zamieszczone na zwróconej przesyłce opatrzone stosownymi pieczątkami i podpisami mają walor dokumentu urzędowego, a zatem stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.
W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracji uznał, że ustalenia sądu pierwszej instancji dotyczące doręczenia zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki były prawidłowe i wystarczające do wydania rozstrzygnięcia zaskarżonej treści. Skoro skarżący nie uiścił wpisu od skargi i nie nadesłał odpisów skargi w zakreślonym przez sąd terminie, skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlegała, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa, odrzuceniu.
Zauważyć należy, że skarżący zgodnie z pkt 4 pouczenia umieszczonego na doręczeniu odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu z dnia 9 sierpnia 2017 r. mógł wystąpić o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zatem wniosek o prawo pomocy złożony w terminie do uiszczenia wpisu powodowałby zatrzymanie terminu do uiszczenia wpisu do czasu rozpatrzenia tegoż wniosku bowiem rozstrzygnięcie o prawie pomocy powodowałoby zasadność lub bezzasadność skierowanego do skarżącego wezwania do uiszczenia wpisu. Natomiast złożenie tegoż wniosku jednocześnie ze złożeniem zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi nie ma wpływu na zasadność zaskarżonego postanowienia z dnia 4 października 2017 r.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 Ppsa, oddalił zażalenie.