Postanowienie NSA z 9 marca 2006 r., II OZ 263/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 9 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 grudnia 2005r. sygn. akt II SA/Kr 909/05 o odrzuceniu sprzeciwu

Sprawa

w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 30 maja 2005r. Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia wykonania robót budowlanych postanawia: - oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2005r., sygn. akt II SA/Kr 909/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił sprzeciw skarżącego J. J. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 2 września 2005r. o zwolnieniu go w 1/5 części od wpisu sądowego, a w pozostałej części oddalającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podniósł, że postanowienie z dnia 2 września 2005r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 września 2005r. Sprzeciw od powyższego postanowienia został przez stronę wniesiony dopiero w dniu 5 października 2005r. a zatem z uchybieniem siedmiodniowego terminu.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożył J. J., w którym podniósł kwestie niezwiązane z przedmiotem sprawy – uchybienia terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do przepisu art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprzeciw wniesiony po terminie Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Odrzucenie sprzeciwu oznacza, że nie jest on rozpatrywany co do istoty. Tym samym argumenty zawarte w zażaleniu całkowicie rozmijają się z niewątpliwym ustaleniem Sądu I instancji, że sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 2 września 2005r. został wniesiony z uchybieniem terminu określonego w art. 259 § 1 powołanej ustawy i w związku z powyższym podlegał odrzuceniu.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.