Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 2 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie pozostawił bez rozpoznania pismo J.R. z dnia 14 lutego 2011 r. wniesione w sprawie ze skargi J.R. na decyzję Wojewody Warmińsko – Mazurskiego z dnia [...] kwietnia 2008 r. w przedmiocie wymeldowania.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 25 września 2009 r. oddalono skargę skarżącego na wskazaną wyżej decyzję. W dniu 15 lutego 2011 r. wpłynęło pismo skarżącego, w którym poinformował on, że dowiedział się o zapadłym wyroku. Ponadto stwierdził, że "zaskarża do ponownego rozpatrzenia oddaloną skargę".
Zarządzeniem z dnia 16 lutego 2011 r. zobowiązano pełnomocnika do podania, w terminie 7 dni, czy pismo skarżącego jest sporządzoną osobiście skargą kasacyjną.
W odpowiedzi pełnomocnik wniósł o przedłużenie terminu na złożenie odpowiedzi na wezwanie do 30 dni, bowiem tyle jest konieczne do wyjaśnienia intencji skarżącego.
Sąd I instancji podkreślił, że termin do uzupełnienia braków formalnych pisma jest terminem ustawowym i nie może zostać przedłużony, a nieuzupełnienie braków skutkuje pozostawieniem pisma bez rozpoznania.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skarżący zarzucając naruszenie przepisów postępowania – art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – poprzez błędne przyjęcie, że termin określony w zarządzeniu z dnia 16 lutego 2011 r. jest terminem ustawowym i w związku z tym nie podlega skróceniu ani przedłużeniu, bowiem wezwanie było nieprecyzyjne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko zaprezentowane w zażaleniu. Skierowane do pełnomocnika strony wezwanie o "udzielenie informacji" nie może być utożsamiane z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych pisma, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie. Treść zarządzenia mogła wzbudzić u pełnomocnika uzasadnione wątpliwości, bowiem w jego treści Sąd I instancji nie odniósł się do żadnego z braków formalnych pisma określonych w art. 46, art. 47 p.p.s.a. W szczególności Sąd I instancji nie wezwał do oznaczenia pisma czy też wyjaśnienia składanych przez stronę oświadczeń (art. 46 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a.), lecz wezwanie ograniczył do założenia, że złożone przez stronę pismo mogło być skargą kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku. Wobec nieprecyzyjnego sformułowania wezwania i braku wyraźnego odniesienia się do dostrzeżonych przez Sąd I instancji braków formalnych pisma, Sąd ten nie mógł zastosować rygoru pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Z tych względów, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.