Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 lutego 2012 r., VII SA/Wa 1111/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (zwany dalej "WSA") odrzucił zażalenie J. W. i M. W. na zarządzenie z dnia 27 kwietnia 2011 r., VII SA/Wa 1111/07 pozostawiające bez rozpoznania pismo D. W., M. W., M. W. i J. W. z dnia 19 grudnia 2009 r. w przedmiocie "dokonania wykładni" w sprawie ze skargi D. W., M. W., J. W. i M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (zwanego dalej "GINB") z dnia [...] kwietnia 2007 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy podjęcia postępowania. W uzasadnieniu wskazano, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII WSA z dnia 4 lipca 2011 r. wezwano solidarnie J. W. i M. W. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na ww. zarządzenie z dnia 27 kwietnia 2011 r., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Na zarządzenie z dnia 4 lipca 2011 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu skarżący wnieśli zażalenie, a postanowieniem z dnia 6 października 2011 r.,
II OZ 891/11 Naczelny Sąd Administracyjny (zwany dalej "NSA") oddalił zażalenie D. W., M. W., M. W. i J. W. na ww. zarządzenie. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2011 r. wezwano J. W. oraz M. W., reprezentowanych przez D. W. do wykonania solidarnie zarządzenia z dnia 4 lipca 2011 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu od zażalenia, a odpis ww. zarządzenia z dnia 8 grudnia 2011 r. doręczono pełnomocnikowi – D. W. w dniu 27 grudnia 2011 r. Jak wynika z dokumentacji księgowej WSA dotyczącej opłat sądowych, do dnia 25 stycznia 2012 r. skarżący nie uiścili należnego wpisu.
Mając powyższe na uwadze WSA - wydając zaskarżone postanowienie
- - wskazał, że zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami - zwanej dalej "ppsa") skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skoro, po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych ustalono, iż do dnia 25 stycznia 2012 r. nie zidentyfikowano wpłaty tytułem uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia na zarządzenie z dnia 27 kwietnia 2011 r., VII SA/Wa 1111/07, to należało odrzucić takie nieopłacone zażalenie J. W. i M. W. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli D., M., M. i J. W. zaskarżając je i wskazując, "że wydane postanowienie Sądu i wszystkie je poprzedzające [...] są ogromnie niesprawiedliwe, rażąco naruszają interes społeczny, nasze prawa materialne i prawo do własności, prawo de obrony, prawo do kasacji i jeszcze Sąd wraz z adwokatem dokonał naszego ubezwłasnowolnienia, by mafia budowlana mogła budować się pod nadzorem GINB w Warszawie [...]". Dalej wskazano, że "strona skarżąca była zwolniona z kosztów sądowych i wzywanie nas do opłaty [...] pozbawione jest podstaw prawnych". Zdaniem autorów zażalenia NSA powinien zająć się bezprawiem w WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 230 § 1 ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 230 § 2 pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis stały w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł.
Słusznie zatem Przewodniczący Wydziału VII WSA wezwał do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia J. W. i M. W. na zarządzenie z dnia 27 kwietnia 2011 r., VII SA/Wa 1111/07 pozostawiające bez rozpoznania pismo D. W., M. W., M. W. i J. W. z dnia 19 grudnia 2009 r. w przedmiocie "dokonania wykładni". Co prawda w rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wskazano wysokości wpisu od zażalenia na zarządzenie przewodniczącego, niemniej jednak Rada Ministrów była upoważniona jedynie do określenia wysokości wpisów. Oznacza to, że brak stosownej regulacji w tym akcie prawnym nie może przesądzać o braku obowiązku uiszczenia takiego wpisu. Obowiązek ten jasno bowiem wynika z przepisów rangi ustawowej, w szczególności art. 230 § 1 i § 2 ppsa. Jego wysokość zaś można określić na podstawie art. 233 ppsa, przyjmując w tym przypadku, że powinien on być wpisem minimalnym przewidzianym przez ustawę - 100 zł. Tym bardziej, że właśnie taką wysokość wpisu ustawodawca przewidział dla zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych.
Analogiczne potraktowanie zarządzenia przewodniczącego z postanowieniem wojewódzkiego sądu administracyjnego co do kwestii fiskalnych wpisuje się w konwencję uregulowań prawnych dotyczących zarządzenia przewodniczącego przyjętych na gruncie ppsa. W tym względzie wskazać trzeba na art. 167 ppsa, który stanowi, że przepisy działu III rozdziału 10 "Orzeczenia sądowe" stosuje się odpowiednio do zarządzeń przewodniczącego oraz art. 198 ppsa nakazującego odpowiednie stosowanie do zarządzeń przewodniczącego przepisów działu IV rozdziału 2 "Zażalenie". Dlatego też, wezwanie skarżących do uiszczenia wpisu było działaniem prawidłowym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2010 r., I OZ 450/10, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
NSA wskazuje jednocześnie, że strona skarżąca może wnioskować o przyznanie jej prawa pomocy, obejmującego zwolnienie tylko od kosztów sądowych, względnie o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, zgodnie z zasadami przyznawania prawa pomocy uregulowanymi w przepisach art. 243 i następnych ppsa.
Mając na uwadze powyższe NSA orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i 198 ppsa.