Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę R. P. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", ponieważ profesjonalny pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi przez nadesłanie wymaganej ilości odpisów skargi (11 egzemplarzy), do których był wzywany przez Sąd.
Zażalenie na ww. postanowienie wniósł R. P., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, podnosząc zarzuty dotyczące naruszenia art. 67 § 5, art. 49 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez doręczenie pełnomocnikowi wezwania do nadesłania odpisów skargi, w sytuacji gdy z okoliczności sprawy, na obecnym etapie postępowania, wezwanie to nie powinno być skierowane do pełnomocnika. Takie stanowisko wynika z tego, że w innym wezwaniu pełnomocnik został wezwany przez Sąd do nadesłania pełnomocnictwa lub jego odpisu, ale "pod rygorem uznania, że skargę wnosi osobiście strona skarżąca".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega uwzględnieniu.
W okolicznościach tej sprawy należy uznać, że Sąd I instancji – wobec wystosowania do pełnomocnika wezwania, w którym wezwał go do nadesłania pełnomocnictwa lub jego odpisu, ale "pod rygorem uznania, że skargę wnosi osobiście strona skarżąca" – przedwcześnie wezwał pełnomocnika do nadesłania odpisów skargi. Z wezwania o nadesłanie pełnomocnictwa wynika, że Sąd uzależnił uznanie, iż skarga została wniesiona przez pełnomocnika skarżącego od nadesłania udzielonego pełnomocnictwa lub jego odpisu. W takiej sytuacji Sąd powinien wstrzymać się z innymi czynnościami względem udziału pełnomocnika do czasu nadesłania pełnomocnictwa lub jego odpisu. Dlatego skierowanie w takich okolicznościach sprawy wezwania do pełnomocnika o nadesłanie odpisów skargi należało uznać za przedwczesne. Na tą ocenę nie ma wpływu to, że wezwanie do nadesłania pełnomocnictwa było opatrzone wadliwym rygorem, ponieważ wezwanie w tym przedmiocie skierowane do profesjonalnego pełnomocnika powinno zawierać rygor odrzucenia skargi. Jednak wadliwość wezwania w tym zakresie nie może usprawiedliwiać innych działań Sądu. Zastosowanie bowiem określonego rygoru – nawet wadliwego – wywołuje określone skutki procesowe do czasu uchylenia wadliwego wezwania. Z tych względów należało uznać, że Sąd I instancji wadliwie zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i odrzucił skargę.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.