Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 10 marca 2006 r., sygn. akt II OZ 269/06

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 10 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 grudnia 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 672/05 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Sprawa
w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 16 czerwca 2005 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a oddalić zażalenie

Uzasadnienie

W skardze na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 16 czerwca 2005 r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kartuzach z dnia 18 lutego 2005 r. o nakazie rozbiórki budynku, skarżący S. D. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W treści skargi skarżący podniósł, iż nakaz rozbiórki domu na tym etapie inwestycji i postępowania wiąże się z ogromnymi kosztami, a ponadto jest przedwczesny.

Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazując w uzasadnieniu postanowienia, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Jak stwierdził Sąd I instancji, w przypadku braku wykazania lub uprawdopodobnienia tych przesłanek we wniosku, Sad nie jest zobowiązany, ani uprawniony do ich poszukiwania z urzędu.

Na powyższe postanowienie w dniu 5 stycznia 2006 r. S. D. wniósł zażalenie, domagając się uchylenia postanowienia i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W zażaleniu skarżący podniósł, że precyzyjnie przedstawił stan faktyczny a zwykłe doświadczenie życiowe winno wystarczyć dla zrozumienia, że rozbiórka domu na obecnym etapie kłóci się z pojęciem słuszności i praworządności, a jej wykonanie poniesienie za sobą niepowetowane straty i spowoduje nieodwracalne skutki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w powołanym

Sygn. akt II OZ 269/06 przepisie należy natomiast wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony, powodując powstanie trudnych do odwrócenia skutków lub znaczną szkodę.

Należy jednak podkreślić, że stosownie do § 1 tego przepisu, samo wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z powyższego wynika zatem, że wniosek musi zawierać argumenty przemawiające za koniecznością wstrzymania wykonania aktu lub czynności, z uwagi na niebezpieczeństwo wystąpienia określonych przesłanek. Oznacza to, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek. Sąd, wbrew postulatowi skarżącego, nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie zaskarżonej decyzji zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami, w sytuacji, gdy skarżący nie przytoczył w tym zakresie żadnych okoliczności.

Nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, iż jest oczywiste, że wykonanie decyzji spowoduje po stronie skarżącego trudne do odwrócenia skutki i wyrządzi mu znaczną szkodę, a wobec tego wniosek nie wymaga uzasadnienia i przytoczenia okoliczności, które uzasadniają jego uwzględnienie. Należy także podkreślić, że wzniesienie budynku przed rozpoznaniem skargi przez Sąd odbywa się na ryzyko inwestora, który musi liczyć się z ewentualnością rozstrzygnięcia sprzecznego z jego interesami. Powołany przez skarżącego argument, że inwestycja została już w całości wykonana nie może zatem odnieść spodziewanego skutku.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.