Uzasadnienie
M. K. i I. K. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] maja 2014 r., [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty E. z dnia [...] czerwca 2013r. w przedmiocie pozwolenia na budowę budynku usługowego na rzecz [...] A. C. W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania obydwu ww. decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący stwierdzili, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma na celu ochronę strony przed negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności. W ich ocenie wykonalność spornej decyzji winna być wstrzymana do czasu rozstrzygnięcia niniejszej skargi, z uwagi na ważkość podniesionych zarzutów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalając wniosek o wstrzymanie decyzji wskazał, że skarżący nie przedstawili ani jednej okoliczności, która przemawiałaby za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wobec nich znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, argumentując jedynie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma na celu ochronę strony przed negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności. Ich twierdzenia w tym zakresie są całkowicie gołosłowne. Ponadto w ocenie strony wykonalność spornej decyzji winna być wstrzymana do czasu rozstrzygnięcia niniejszej skargi, z uwagi na ważkość podniesionych zarzutów. Te jednak, jak już wspomniano, będą przedmiotem kontroli Sądu przy badaniu legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, a na obecnym etapie postępowania Sąd nie jest władny dokonywać oceny merytorycznych zarzutów zawartych w skardze. Poza tym nie stanowią one same w sobie przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Sąd I instancji wskazał, że uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004r., sygn. GZ 120/04, oraz z dnia 18 maja 2004r., sygn. FZ 65/04, dostępne w CBOSA).
Na marginesie Sąd I instancji dodał, że chociaż w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej jako: P.p.s.a.) mowa jest jedynie o uprawdopodobnieniu okoliczności wymienionych w tym przepisie, nie oznacza to, że samo przekonanie strony skarżącej, iż wykonanie decyzji wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje, jest wystarczające do tego, aby wniosek został uwzględniony.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli skarżący i zaskarżając je w całości zarzucili naruszenie przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez błędną wykładnię polegającą na tym, że Sąd przyjął, że wskazane przez skarżących powody nie są wystarczające dla wstrzymania wykonalności decyzji.
Powołując się na powyższe zarzuty wnieśli o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i orzeczenie co do istoty sprawy ewentualnie jego uchylenie i skierowanie do ponownego rozpoznania o zasądzenie na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W uzasadnieniu wskazano, że w ocenie skarżących przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. nie zobowiązuje do przedkładania dowodów, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarga jest pismem procesowym, które stanowi nierozerwalną całość, w niej strona zawarła wniosek o wstrzymanie, jak również uzasadniła dlaczego skargę wnosi. Jest powszechnie wiadomym, ze wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę, która to decyzja jest skarżona może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Jeżeli bowiem inwestor wykona inwestycję, zgodnie z udzielonym pozwoleniem, a następnie decyzja o jego udzieleniu zostanie uchylona, powstaną trudne do odwrócenia skutki. Sam przedmiot skarżonej decyzji determinuje wystąpienie uprawdopodobnienia przesłanki, która dopuszcza wstrzymanie wykonania decyzji. Z akt sprawy wynika, że planowana inwestycja jest niezgodna z prawem budowlanym, a planowana linia zabudowy uniemożliwi skarżącym prawidłowe korzystanie z ich nieruchomości, jak również zmieni sposób zagospodarowania z zabudowy bliźniaczej, na zabudowę szeregową. Jeżeli inwestor wykona tak kontrowersyjną inwestycję, będzie niemożliwe lub znacznie utrudnione przywrócenie stanu poprzedniego, stąd należy wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Rację ma Sąd pierwszej instancji, że we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie podali żadnych konkretnych danych pozwalających na ocenę wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń (por. Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. J. Jodłowskiego, Warszawa 1989, s. 426). Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [ w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.).
Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają /lub nie/ za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.
W doktrynie i judykaturze ugruntowany jest pogląd, iż brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 kwietnia 2004 roku, sygn. akt OZ 22/04; z dnia 30 kwietnia 2004 roku, sygn. akt OZ 30/04; z dnia 22 grudnia 2004 roku, sygn. akt OZ 871/04; z dnia 1 czerwca 2004 roku, sygn. akt OZ 105/04; z dnia 20 lipca 2004 roku, sygn. akt OZ 214/04 - nie publik., B. Dauter [w] B.Dauter, B.Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s.168). Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku.
Skoro w niniejszej sprawie skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazali żadnych okoliczności uzasadniających zgłoszony wniosek, to tym samym Sąd pierwszej instancji nie dysponował żadnym materiałem pozwalającym uznać zasadność wniosku.
Także w zażaleniu skarżący nie podali żadnych argumentów przemawiających za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący przedstawili stan faktyczny sprawy i podnieśli zarzuty, które nie podlegają badaniu w postępowaniu zażaleniowym, lecz przy merytorycznym rozpoznaniu sprawy.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił zażalenie.