Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Sz 1152/07, w pkt 1 odrzucił skargę G. i E. A. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania budynku, w pkt 2 zaś zwrócił skarżącym z urzędu wpis w kwocie 200 zł.
W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że skarżący otrzymali wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 zł w dniu 4 grudnia 2007 r. W dniu 7 grudnia 2007 r. skarżący uiścili wpis w niepełnej wysokości, tj. w kwocie 200 zł. Wobec nieuiszczenia całości wpisu od skargi w kwocie 400 zł w wyznaczonym terminie, Sąd odrzucił skargę i zwrócił skarżącym uiszczoną przez nich kwotę 200 zł.
Po wydaniu w/w postanowienia, w dniu 19 grudnia 2007 r., skarżący uiścili brakującą kwotę wpisu od skargi (200 zł).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 7 lutego 2008 r., na podstawie art. 232 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwrócił skarżącym wpis w kwocie 200 zł.
G. i E. A. złożyli zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc zarzut naruszenia art. 6 i art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz błędnego ustalenia, że skarżący uiścili tylko 200 zł tytułem wpisu od skargi, podczas, gdy w rzeczywistości uiścili kwotę 400 zł.
W uzasadnieniu skarżący wyjaśnili, że w dniu 4 grudnia 2007 r. otrzymali dwa wezwania do uiszczenia opłaty: jedno od skargi w sprawie [...] w wysokości 200 zł, a drugie od skargi w niniejszej sprawie w wysokości 400 zł. Na skutek omyłki w obu sprawach wnieśli wpis w wysokości 200 zł. W ocenie skarżących w przedmiotowej sprawie istniały zatem podstawy do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Ponadto, Sąd przed odrzuceniem skargi powinien wezwać stronę do uiszczenia brakującej kwoty wpisu. Jednocześnie skarżący zaznaczyli, że ich sprawa dotyczy kary nałożonej na podstawie przepisu prawa, co do którego istnieją wątpliwości, czy jest on zgodny z Konstytucją. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 września 2007 r., sygn. akt II OSK 568/07, skierował bowiem pytanie prawne do Trybunału Konstytucyjnego: 1. "czy art. 59 f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) ustalający podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP";
2. "czy art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59 f ust. 1 Prawa budowlanego jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP."
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zawiera uzasadnionych podstaw.
Stosownie do art. 232 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działalnie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom.
W przedmiotowej sprawie skarga została odrzucona postanowieniem z dnia 18 grudnia 2007 r. Tym samym Sąd stosownie do powołanego wyżej przepisu był zobowiązany do zwrotu skarżącym całego uiszczonego przez nich wpisu. Ponieważ na dzień wydania w/w postanowienia kwota ta wynosiła 200 zł., taką kwotę Sąd zwrócił skarżącym.
Fakt, że w dniu 19 grudnia 2007 r., a więc po odrzuceniu skargi, skarżący wpłacili na konto Sądu pozostałe 200 zł tytułem wpisu od skargi, spowodował po stronie Sądu obowiązek zwrotu w/w kwoty, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W tej sytuacji, zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie należy uznać za odpowiadające prawu.
Natomiast podnoszone w zażaleniu argumenty w istocie zmierzają do zakwestionowania prawidłowości postanowienia Sądu z dnia 18 grudnia 2007 r. odrzucającego skargę z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi w wyznaczonym terminie. Jednakże w niniejszym postępowaniu Naczelny Sąd Administracyjny ocenia jedynie zgodność z prawem postanowienia z dnia 7 lutego 2008 r., dlatego też argumenty te nie mogą zostać uwzględnione.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił zażalenie oddalić.