Postanowienie NSA z 7 kwietnia 2011 r., II OZ 271/11

Sąd

II OZ 271 / 11 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 7 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawa z dnia 22 lutego 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 205/11 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz

Uzasadnienie

II OZ 271 / 11

Postanowieniem z dnia 22 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu A. M. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2010 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą "Budowa drogi ekspresowej [...] odcinek [...] zadanie nr [...],[...],[...],[...]: Odcinek [...] (od węzła "[...]" wraz z węzłem)- węzeł "[...]" z włączeniem do drogi [...]-[...]wg wariantu rekomendowanego przez inwestora- wariant 1 z wariantem A włączenia drogi wojewódzkiej nr [...]do planowanej drogi ekspresowej w węźle "[...]" na odcinku węzeł "[...]"- węzeł "[...]", wariant [...]- na odcinku węzeł "[...]"- węzeł [...]".

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przywołał żadnych okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jest, więc podstaw do uwzględnienia jego wniosku. Ponadto Sąd zauważył, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Zaskarżona decyzja dotyczy natomiast środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi ekspresowej. Zgodnie z art. 11a ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194 ze zm.) decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej może być wydana po uprzednim przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227). Tak, więc decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia ma charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie wydania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji i ma na celu wyłącznie ustalenie, czy planowana inwestycja drogowa jest zgodna z przepisami prawa z zakresu ochrony środowiska. Przedmiotowa decyzja nie upoważnia do rozpoczęcia robót budowlanych, do których można przystąpić dopiero po uzyskaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji (zgodnie z art. 17 ust. 3 pkt 4 tej ustawy).

Zaskarżona decyzja nie może, zatem powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków i wobec powyższego nie zachodzą ustawowe przesłanki do wstrzymania jej wykonania. Decyzja taka nie nadaje się też do ewentualnego wyegzekwowania w drodze postępowania egzekucyjnego.

Z przedstawionych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) orzekł jak na wstępie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. M., zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, iż w sprawie nie występują przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał na treść art. 11a ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji w zakresie dróg publicznych oraz podkreślił, że zaskarżona decyzja stanowi ocenę oddziaływania przedsięwzięcia wskazanego na wstępie i zarazem umożliwia wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Mocą tej ostatniej decyzji mieszkańcy, na których terenie planuje się wykonanie przedsięwzięcia, zostaną wywłaszczeni, a nieruchomości podzielone. Zdaniem strony skarżącej rodzi to skutki prawne bardzo trudne lub wręcz niemożliwe do odwrócenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Wymaga przy tym podkreślenia, iż wstrzymanie wykonania decyzji, nie jest tożsame z rozpoznaniem zarzutów skargi w odniesieniu do zaskarżonej decyzji, te bowiem będą przedmiotem oceny Sądu w dalszym postępowaniu.

Wskazując na powyższe względy, niezależnie od tego, że skarżący nie przywołał żadnych okoliczności faktycznych, które świadczyłyby o wystąpieniu niebezpieczeństw wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a co już eliminowało możliwość uwzględnienia rozpoznawanego wniosku, należało też podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, który słusznie wyeksponował fakt, że charakter skarżonej decyzji uniemożliwia udzielenie skarżącemu w sprawie ochrony tymczasowej.

Odnosząc się do argumentacji zawartej w zażaleniu, to przede wszystkim zauważyć trzeba, iż z punktu widzenia treści art. 61 § 3 p.p.s.a. przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jest zaskarżony akt, którym w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2010 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Sam fakt, iż skarżona decyzja poprzedza wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nie pozwala odnosić skutków prawnych kolejnej decyzji do aktu zaskarżonego. Zatem z punktu oceny konieczności udzielenia ochrony tymczasowej w niniejszej sprawie okoliczności przytoczone we wniesionym zażaleniu nie pozwalały na zakwestionowanie prawidłowości oceny Sądu pierwszej instancji.

Z przedstawionych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.