Postanowienie NSA z 5 kwietnia 2019 r., II OZ 271/19

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Gd 794/18 o odrzuceniu skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi M. J. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oraz obowiązku przedłożenia określonych dokumentów postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, postanowieniem z dnia 15 stycznia 2019 r., odrzucił skargę M. J. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...], w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oraz obowiązku przedłożenia określonych dokumentów.

Sąd wskazał, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] lipca 2018 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 lipca 2018 r. Tym samym, termin do wniesienia skargi upływał dla skarżącego w dniu 8 sierpnia 2018 r. Z koperty, w której pełnomocnik skarżącego nadał przedmiotową skargę wynika natomiast, że złożył ją w Urzędzie Pocztowym w dniu 16 sierpnia 2018 r., a więc już po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.

W ocenie Sądu, doręczenie zaskarżonego postanowienia bezpośrednio skarżącemu, w okolicznościach niniejszej sprawy, było skuteczne, gdyż dopiero w dniu 11 lipca 2018 r. Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gdańsku uzyskał od pełnomocnika skarżącego informację o zgłoszeniu się go do udziału w niniejszym postępowaniu. Dopiero więc od tej daty organ miał obowiązek wysyłania wszelkiej korespondencji do pełnomocnika skarżącego, a nie bezpośrednio do skarżącego. Ustanowiony w art. 40 § 2 K.p.a. nakaz doręczania pism pełnomocnikowi strony obowiązuje organ od dnia powiadomienia o ustanowieniu pełnomocnika (zob. wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 361/10).

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 40 § 2 K.p.a. poprzez odrzucenie skargi wniesionej przed upływem terminu do jej wniesienia.

W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że termin do wniesienia skargi nie upłynął, a co najwyżej nie rozpoczął swego biegu. Postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Budowlanego z dnia 2 lipca 2018 r. nie zostało doręczone zgodnie z art. 40 § 2 K.p.a. Postanowienie to zostało bezpośrednio doręczone skarżącemu w dniu 9 lipca 2018 r. mimo, że wcześniej, tj. 6 lipca 2018 r. pełnomocnik nadał w polskiej placówce operatora pocztowego własne zgłoszenie w charakterze pełnomocnika, wraz z informacją o adresie dla doręczeń pism kierowanych do skarżącego. Do dnia dzisiejszego nie doręczono pełnomocnikowi skarżącego przedmiotowego postanowienia. Dopiero z chwilą skutecznego doręczenia postanowienia (to jest na adres pełnomocnika) możliwe jest wniesienie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 40 § 2 K.p.a., jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Mając na uwadze ww. przepis należy wskazać, iż strona może działać przez pełnomocnika, o ustanowieniu którego organ administracyjny powinien być powiadomiony. Prowadzący postępowanie organ zatem ma obowiązek doręczania wszystkich pism procesowych, pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie, ale od dnia powiadomienia organu o ustanowieniu tegoż pełnomocnika.

Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 2 lipca 2018 r. została wysłana przez organ na adres skarżącego w dniu 2 lipca 2018 r. i doręczona skarżącemu w dniu 9 lipca 2018 r. Z materiału dowodowego sprawy wynika również, że do tego dnia organ nie został powiadomiony o ustanowieniu przez skarżącego pełnomocnika. W dniu 11 lipca 2018 r. Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gdańsku uzyskał od pełnomocnika skarżącego informację o zgłoszeniu się go do udziału w postępowaniu. Dopiero więc od tej daty organ miał obowiązek wysyłania wszelkiej korespondencji do pełnomocnika skarżącego, a nie bezpośrednio do skarżącego. Z tego powodu uznać należy, że prawidłowo przesyłka zawierająca postanowienie z dnia 2 lipca 2018 r. została przez organ wysłana do skarżącego.

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 P.p.s.a., termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. O zachowaniu tego terminu świadczy data nadania skargi do właściwego organu administracyjnego, za pośrednictwem którego należy ją wnieść do sądu administracyjnego (co wynika z art. 54 § 1 P.p.s.a.).

W takiej sytuacji uznać trzeba, że zaskarżone postanowienie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 9 lipca 2018 r. Skoro tak, to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 8 sierpnia 2018 r. Skarga w niniejszej sprawie została w wniesiona w dniu 16 sierpnia 2018 r., a więc po terminie. Zasadnie zatem Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę jako spóźnioną.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.