Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odmówił skarżącemu A. P. (prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą [...] w P.) przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Świętokrzyskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie nadzoru sanitarnego.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 22 września 2015 r. odrzucił ww. skargę. We wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego skarżący wskazał, że ani 5, ani 12 sierpnia 2015 r. nie doręczono mu przesyłki z Sądu, ani jakiegokolwiek zawiadomienia (awiza), że przesyłka jest do odbioru w Urzędzie Pocztowym. Do wniosku skarżący dołączył kopie pisma z dnia 16 października 2015 r., które wystosował do Urzędu Pocztowego w P. w celu wyjaśnienia powyższej sytuacji oraz datowaną na 4 listopada 2015 r. odpowiedź udzieloną mu przez Pocztę Polską S.A.
Zarządzeniem z dnia 23 grudnia 2015 r., Sąd w nawiązaniu do ww. pisma z dnia 4 listopada 2015 r., zwłaszcza zawartego w nim stwierdzenia, że "w okresie 01.07-31.08.2015 r. nie nadeszła na adres firmy [...] przesyłka której nadawcą byłby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach" zwrócił się o udzielenie informacji, czy przesyłka o określonym numerze nadana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach 4 sierpnia 2015 r. pod adresem A. P. rzeczywiście nie była doręczana przez tamtejszy Urząd Pocztowy oraz o wyjaśnienie czy i ewentualnie w jaki konkretnie sposób była ona awizowana. Sąd ponadto zobowiązał Naczelnika Urzędu Pocztowego w P. do ustosunkowania się do twierdzeń A. P. dotyczących niepowiadomienia go o przesyłce sądowej nadanej z Sądu w dniu 4 sierpnia 2015 r. Pismem z dnia 12 stycznia 2016 r. Poczta Polska S.A. złożyła odpowiedź na powyższe zarządzenie.
Odmawiając przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że przeprowadzone przez Sąd postępowanie wyjaśniające wykazało, że przesyłka zawierająca ww. wezwanie, wbrew twierdzeniom skarżącego, była dwukrotnie prawidłowo awizowana (tak jak wynika to z koperty znajdującej się w aktach sprawy). Jak bowiem wskazano w piśmie Poczty Polskiej S.A. z dnia 12 stycznia 2016 r. A. P. nie wskazał numeru przesyłki ani jakichkolwiek innych danych, które pozwoliłyby na ustalenie jej losów i dlatego w udzielonej mu odpowiedzi nie odniesiono się do niej, informując o powodach tego stanu rzeczy. Tymczasem przesyłka o wskazanym numerze nadawczym została pobrana do doręczenia 5 sierpnia 2015 r. Z uwagi na nieobecność adresata przesyłka została awizowana, a zawiadomienie o jej nadejściu zostało z uwagi na brak oddawczej skrzynki pocztowej pozostawione w furtce stanowiącej zamknięcie posesji.
Powtórna awizacja przesyłki miała miejsce 13 września 2015 r. i podobnie jak przy pierwszej została umieszczone w furtce. Zwrot przesyłki z powodu nie podjęcia jej w terminie nastąpił 20 sierpnia 2015 r.
Z uwagi na powyższe, Sąd uznał, że podana przez skarżącego przyczyna nie dochowania terminu – brak pozostawienia awiza – nie może stanowić okoliczności nadzwyczajnej, uzasadniającej przywrócenie terminu. Fakt, że skarżący nie odebrał zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki na poczcie, może wynikać z faktu, że nie posiada on skrzynki pocztowej, a awiza – z braku innych możliwości ich pozostawiania – zostawiane są przez doręczycieli w furtce znajdującej się w wejściu do posesji, przez co łatwiej może dochodzić do ich utraty. Powyższe nie może być jednak powodem do przywrócenia terminu. To na skarżącym spoczywa obowiązek zapobiegliwości, przezorności, staranności i dbałości w prowadzeniu swoich spraw, a w szczególności zabezpieczenia się na wypadek otrzymania korespondencji sądowej pod jego nieobecność, z doręczeniem której mogą łączyć się określone skutki procesowe. W niniejszym przypadku ta staranność sprowadzała się do zainstalowania przy wejściu do posesji skrzynki pocztowej, co umożliwiłoby bezpieczne pozostawianie awiza przez doręczyciela.
Mając powyższe na uwadze, uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił, by do uchybienia terminu doszło bez jego winy, Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) orzekł jak na wstępie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A. P., zaskarżając go w całości i zarzucając mu naruszenie art. 86 § 2 P.p.s.a. przez błędne przyjęcie, że w niniejszej sprawie nie ma podstaw do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Wskazując na powyższy zarzut, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu zażalenia podkreślono, że skarżący posiada skrzynkę pocztową zamontowaną w widocznym miejscu przy wejściu na posesję. Dotychczasowa korespondencja była doręczana bezpośrednio do skrzynki, żadnego listu nie pozostawiano w furtce. Nadto skarżący wskazał na problemy z doręczaniem korespondencji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Wniosek ten powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy, bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.
W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji trafnie ocenił, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku swej winy w uchybieniu terminu, gdyż okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu, szczególnie w świetle szczegółowych wyjaśnień udzielonych w sprawie przez Pocztę Polską S.A., nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie to było niezawinione. Spójność tych wyjaśnień z aktami sprawy (przesyłką zawierające wezwanie do uzupełniania braków formalnych skargi) nie pozwala na ich zakwestionowanie. Natomiast twierdzenia zażalenia, iż strona skarżący posiada skrzynkę pocztową zamontowaną w widocznym miejscu przy wejściu na posesję nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione.
Mając powyższe względy na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.