Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2012 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego A. P. do uiszczenia solidarnie z częścią pozostałych skarżących enumeratywnie wymienionych w zarządzeniu wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2012 roku w kwocie 500 złotych
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł A. P. podnosząc, że nie wszyscy skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu, a ponadto podważył wysokość ustalonego wpisu twierdząc, iż wpis winien wynosić 100 zł. a nie 500 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia, skarżący odebrał w dniu 28 grudnia 2012 r. (dowód doręczenia k. 207), zaś zażalenie na to zarządzenie zostało przez niego nadane w dniu 4 stycznia 2013 r. (data stempla pocztowego – k. 238), a więc z zachowaniem 7 – dniowego terminu do jego złożenia.
Zażalenie na zarządzenie z dnia 18 grudnia 2012 r. jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis ten stanowi, iż Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Sprawa niniejsza nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Jednocześnie skarżący nie należą do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt. 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Nie uzyskali oni również prawa pomocy w omawianym zakresie.
Słusznym było zatem wydanie zarządzenia o wezwaniu skarżących do uiszczenia wpisu sądowego. Wysokość tego wpisu wbrew twierdzeniom wnoszącego zażalenie znajduje swoje umocowanie w przywołanym w treści zaskarżonego zarządzenia przepisie § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Przedmiotowa sprawa dotyczy decyzji o warunkach zabudowy, a więc sprawy z zakresu zagospodarowania przestrzennego, w których wpis stosownie do powołanego przepisu wynosi 500 złotych.
Odnosząc się do zarzutu, że nie wszyscy skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego podnieść należy, że do wnoszącego zażalenie jako autora skargi skierowane zostało wezwanie do uiszczenia wpisu i tylko w tym zakresie jest on uprawniony do kwestionowania zasadności zarządzenia. Niemniej jednak wbrew twierdzeniom wnoszącego zażalenie wszyscy skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego jakkolwiek z uwagi na pozycję procesową nie wszyscy w jednym zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji