Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J.M. oraz A.M. wstrzymania wykonania decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2010 r. w przedmiocie nakazania doprowadzenia obiektu do najlepszego stanu.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w skardze na powyższą decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2010 r. skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania sprawy przez Sąd.
Oddalając wniosek Sąd I instancji wyjaśnił, że skarżący nie wykazali żadnych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jak również w żaden sposób nie uprawdopodobnili, że przesłanki te faktycznie występują.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wnieśli o jego uchylenie. W treści zażalenia skarżący opisali przebieg postępowania przed organami administracji. Wskazali, że wykonanie prac określonych w decyzji wiązać się będzie ze znacznymi nakładami finansowymi, a skarżący wszystkie swoje oszczędności przeznaczyli na remont. Z charakteru dokonanych zmian wynika, że przywrócenie budynku do stanu poprzedniego będzie wiązało z doprowadzeniem go do ruiny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw.
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Przepis art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia.
W ocenie Sądu rozpoznającego zażalenie, Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie strona skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnili zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Brak wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 ustawy uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, nie publ.). Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby Sąd miał możliwość ich oceny. Takie okoliczności nie zostały w skardze wskazane, a więc Sąd I instancji nie miał innej możliwości jak tylko odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny dokonuje oceny legalności zaskarżonego postanowienia uwzględniając stan faktyczny i prawny z daty jego wydania, a więc argumenty podniesione w zażaleniu należy ocenić jako spóźnione.
Jedynie na marginesie wskazać należy, że nawet podniesienie ich na etapie wniosku, nie mogłoby wywołać zamierzonego przez strony skutku. Skarżący nie uprawdopodobnili, jakiego rodzaju szkoda bądź nieodwracalne skutki wiążą się z wykonaniem decyzji. Poprzestali jedynie na odniesieniu się do ich sytuacji finansowej i zakresu wykonywanych prac. To, że cytowany na wstępie przepis nakłada na stronę jedynie obowiązek uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia przesłanek tam wskazanych, nie oznacza, że strona może poprzestać na ogólnych stwierdzeniach.
Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.