Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 1384/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Rzeszowie oddalił skargę L. R. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Pismem z dnia 31 maja 2016 r. L. R. wniosła o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w przedmiotowej sprawie.
Zarządzeniem z tego samego dnia Z-ca Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie wezwał skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, w terminie 7 dni. Jednocześnie wskazano, że jeżeli niniejsza opłata nie zostanie uiszczona w terminie, Przewodniczący Wydziału zarządzi jej ściągnięcie od strony.
Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia L. R. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym podnosi, że obecnie jest w trudnej sytuacji materialnej ze względu na stan zdrowia i nie jest w stanie ponieść dodatkowych opłat sądowych.
W związku z powyższym L. R. wnosi o zmianę lub uchylenie zarządzenia Z-cy Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie i zwolnienie z opłat sądowych. Ponadto podnosi, aby WSA w Rzeszowie w pisemnym uzasadnieniu wyroku odniósł się do wszystkich podniesionych zarzutów w skierowanej do tegoż sądu skardze.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej Ppsa) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Przepisów art. 220 Ppsa nie stosuje się.
W niniejszej sprawie skarga L. R. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego została oddalona wyrokiem WSA w Rzeszowie z dnia 25 maja 2016 r. Złożenie zatem przez skarżącą w ustawowym terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w świetle przytoczonej wyżej treści art. 234 § 2 Ppsa, automatycznie skutkowało koniecznością uiszczenia opłaty kancelaryjnej, której wysokość wynika z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192). Brak dokonania powyższej opłaty oznaczał po stronie sądu I instancji obowiązek podjęcia działań zmierzających do uiszczenia przez skarżącą opłaty kancelaryjnej za doręczenie jej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem.
W sprawach w których skargę oddalono, konieczne jest złożenie stosownego wniosku o doręczenie takiego orzeczenia (art. 141 § 2 Ppsa), a następnie uiszczenie opłaty kancelaryjnej z tego tytułu (art. 234 § 2 Ppsa), skoro skarżąca nie należy do żadnych ze wskazanych w art. 239 Ppsa kategorii podmiotów, które nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Odnosząc się natomiast do zarzutów zażalenia należy dodać, że w takim postępowaniu nie mogą być przez sąd badane zarzuty skarżącej dotyczące naruszeń prawa, do których w jej mniemaniu doszło w toku postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia 25 maja 2016 r. Postępowanie z wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie może być bowiem traktowane jako środek do polemizowania z twierdzeniami zawartymi w uzasadnieniu wyroku, ponieważ do tego celu ustawa przewiduje stosowne środki prawne, takie jak skarga kasacyjna. Tak samo zarzuty dotyczące trudnej sytuacji materialnej nie zasługują na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 234 § 1 i 2 Ppsa trudna sytuacja majątkowa strony nie ma bowiem znaczenia przy ustalaniu wysokości opłaty kancelaryjnej.
Na marginesie wskazać należy, że postanowieniem z dnia 3 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1384/15 WSA w Rzeszowie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego WSA w Rzeszowie z dnia 23 listopada 2016 r. odmawiające skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Ppsa, orzekł jak w sentencji.