Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2019 r., sygn. akt II SA/Łd 856/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej WSA albo sąd I instancji) w pkt 1 odrzucił skargę [...]na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...], wydaną w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji, zaś w pkt 2 orzekł o zwrocie skarżącemu z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwoty 500 zł, uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi.
Sąd I instancji wyjaśnił, że zarządzeniem z dnia 29 października 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie 10 jej odpisów. Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 7 listopada 2019 r. Mimo upływu terminu w dniu 14 listopada 2019 r. pełnomocnik nie wykonał wezwania. W tej sytuacji WSA działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.) odrzucił skargę.
W zażaleniu z dnia 27 stycznia 2020 r. skarżący, reprezentowany przez fachowego pełnomocnika procesowego, zaskarżył powyższe postanowienie w całości oraz wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Pełnomocnik skarżącego zwrócił uwagę, że wezwanie o uzupełnienie braku formalnego zostało skierowane na adres kancelarii mieszczącej się przy [...], podczas gdy właściwym adresem jest [...]. Z uwagi na to, że w budynku znajdującym się przy [...]siedzibę ma kilkudziesięciu adwokatów, radców prawnych i notariuszy, precyzyjne określenie lokalu jest istotne dla prawidłowego dokonania doręczenia w sprawie, a tym samym dla uznania, że jest ono skuteczne i wywiera skutki prawne dla stron postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Prawidłowe wszczęcie oraz kontynuowanie postępowania przed sądem administracyjnym uzależnione zostało od zachowania właściwej formy, czasu oraz miejsca dokonywania poszczególnych czynności procesowych. Jak stanowi art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników zostało uznane przez Naczelny Sąd Administracyjny za brak formalny skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiający nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (uchwała NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, ONSAiWSA 2014/3/39). Uchybienie to nie ma jedynie charakteru technicznego, jak sugeruje to pełnomocnik skarżącego, tylko stanowi ono niezbędny obowiązek do prawidłowego wniesienia skargi, uznany za taki przez ustawodawcę.
W rozpoznawanej sprawie nie ulegało wątpliwości, że przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego została skierowana na prawidłowy adres mieszczący się w [...]. Błędnie oznaczony został numer lokalu - zamiast [...] wskazano [...]. Co jednak istotne, wezwanie z dnia 4 listopada 2019 r. odebrał w dniu 7 listopada 2019 r. pełnomocnik skarżącego [...]. Okoliczność ta wynika z treści zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji, znajdując swoje dodatkowe potwierdzenie w porównaniu podpisów pełnomocnika na k. 15 i 43 i braku jakiejkolwiek adnotacji, że powyższe wezwanie zostało odebrane przez inną osobę, w zastępstwie adresata. Oznacza to, że pomimo błędnego wskazania numeru lokalu, wezwanie dotarło do właściwego adresata pod prawidłowy adres, tak samo jak postanowienie o odrzuceniu skargi od którego zażalenie wniesiono w terminie. Powinnością strony było uzupełnienie zaistniałego braku formalnego. Oznacza to, że jeżeli przesyłka dotrze do adresata, to jakakolwiek niedokładność w oznaczeniu adresu nie może automatycznie przesądzać o konieczności przywrócenia terminu, skoro w realiach zaistniałego stanu faktycznego nie miała ona znaczenia. Należy jednocześnie mieć na uwadze, że dotyczyła on samego tylko wskazania numeru lokalu, a nie adresu, pod który przesyłka powinna zostać doręczona. Pełnomocnik skarżącego miał wobec tego 7 dni na uzupełnienie braku formalnego skargi czego nie uczynił, co tym samym obligowało sąd I instancji do jej odrzucenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.