Postanowienie NSA z 14 marca 2006 r., II OZ 282/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. G.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 stycznia 2006 r. sygn. akt II SA/Sz 947/05 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Skład

Sędzia NSA Bogusław Moraczewski przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi T. R. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 23 czerwca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania zamurowania okna w budynku gospodarczym p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 6 stycznia 2006 r. sygn. akt II SA/Sz 947/05 wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji nakazującej zamurowanie okna w budynku gospodarczym w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Sąd uznał, że ewentualnie wykonanie tej decyzji przed rozpoznaniem skargi mogłoby narazić skarżącego na znaczną szkodę związana z brakiem możliwości wynajęcia pokoju znajdującego się w tym budynku.

Zażalenie na to postanowienie złożyła H. G., sąsiadka skarżącego T. R.. Zarzuciła, że bezpodstawnie Sąd przyjął, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Podniosła, że "Wynajem pokoi odbywa się jedynie w okresie sezonu letniego, tj. od czerwca do sierpnia", a budynek nie jest przystosowany do pobytu w nim ludzi w pozostałych miesiącach, bo nie posiada ogrzewania. Zamurowane okno można ponownie wybić jeżeli skarżący uzyska na to pozwolenie.

W odpowiedzi na zażalenie skarżący przedstawił okoliczności związane z wykonaniem otworu okiennego za zgodą ówczesnego właściciela gruntu oraz tło konfliktu z sąsiadką.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie H. G. nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Przyznać jej jednak należy, że zamurowanie okna, w realiach niniejszej sprawy, nie wiąże się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie ma to jednak istotnego znaczenia dla oceny zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na trudną sytuację materialna skarżącego i fakt, że wynajmowanie pokoi stanowi dla niego istotny dochód. Podzielić więc należy stanowisko sądu I instancji, że wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi mogłoby narazić skarżącego na znaczną szkodę w rozumieniu art. 61 § 3 ppsa.

Z tego też powodu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa należało oddalić zażalenie.