Postanowienie NSA z 18 maja 2022 r., II OZ 283/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 2355/21 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

Sprawa

w sprawie ze skargi K. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie nakazu opracowania ekspertyzy technicznej budynku postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 2355/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi K. K. (dalej "skarżąca") na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2021 r. w przedmiocie nakazu opracowania ekspertyzy technicznej budynku, oddalił wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że samo sformułowanie wniosku nie jest wystarczające do stwierdzenia w należytym stopniu zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd nie może bowiem z urzędu znajdować uzasadnienia do złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania aktu. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, że mogą zajść takie okoliczności, które będą wiązały się ze szkodą lub trudnymi do odwrócenia skutkami. Dodatkowo Sąd podkreślił, że ewentualna wadliwość zaskarżonego rozstrzygnięcia nie może być traktowana jako samoistna przesłanka wstrzymania wykonania aktu, wobec czego argument dotyczący oparcia zaskarżonego postanowienia na nieobowiązującej podstawie prawnej pozostaje z punktu widzenia zastosowania ochrony tymczasowej niewystarczający.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając je w całości. Strona zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu Sądu naruszenie:

• art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), w zw. z art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej jako: k.p.a.) poprzez odmowę wstrzymania zaskarżonego postanowienia pomimo zaistnienia podstaw do wstrzymania skarżonego postanowienia, a także poprzez nieuwzględnienie słusznego interesu skarżącej;
• art. 133 § 1 w zw. z art. 166 w zw. z art. 106 § 3 p.p.s.a poprzez nieuwzględnienie przy orzekaniu całości akt sprawy, pominięcie okoliczności znajdujących się w tych aktach wraz z pominięciem dowodów z dokumentów, które znajdują się w aktach sprawy, a które wskazują, iż wykonanie postanowienia organu administracji powoduje, iż zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Przechodząc do oceny samych przesłanek zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. w niniejszej sprawie należy podkreślić, że to na stronie skarżącej ciąży obowiązek udowodnienia, że w sprawie, w której domaga się wstrzymania wykonania danego aktu występują przesłanki wynikające z powyższego przepisu. Strona nie wykazała takich przesłanek, nie wskazując choćby relacji kosztów ekspertyzy do swojej sytuacji finansowej. Pełnomocnik strony skupił się raczej na wadliwości wydanego w sprawie rozstrzygnięcia organu II instancji zapadłego w oparciu o nieistniejącą podstawę prawną. Sąd I instancji zasadnie wskazał, że ewentualna wadliwość zaskarżonego rozstrzygnięcia nie może być traktowana jako samoistna przesłanka wstrzymania wykonania aktu. Ocena legalności wydanych w sprawie rozstrzygnięć organów administracji znajdzie swój wyraz w orzeczeniu kończącym postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Na etapie oceny zażalenia NSA nie może się wypowiadać co do tej kwestii, niemniej jednak nie można nie zwrócić uwagi na fakt wydania przez Sąd I instancji wyroku z dnia 21 stycznia 2022 r., w którym Sąd I instancji nie podzielił oczywistej, zdaniem pełnomocnika, wadliwości zaskarżonego postanowienia, a ponadto wskazał, że "podziela w całości stanowisko organów, że istnieją uzasadnione wątpliwości co do stanu technicznego oraz jakości wykonanych robót przy przedmiotowym budynku garażowym w szczególności w kontekście przepisów przeciwpożarowych, których usuniecie wymaga sporządzenia specjalistycznej ekspertyzy technicznej co do stanu technicznego w kontekście zagrożeń przeciwpożarowych". W sprawie zachodzi zatem sytuacja, w której ewentualne koszty poniesione przez skarżącą są przeciwstawiane zagrożeniu życia i zdrowia ludzkiego. W tej sytuacji w ocenie NSA należy uznać zarzuty zażalenia za nieusprawiedliwione.

W oparciu o powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.