Postanowienie NSA z 24 marca 2017 r., II OZ 285/17

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 24 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Łd 994/15 o odrzuceniu zażalenia B. A. – C. z dnia 4 kwietnia 2016 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 lutego 2016 r. umarzające postępowanie sądowoadministracyjne

Sprawa

w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Jerzy Siegień przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 10 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 994/15 umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego z uwagi na cofnięcie skargi przez skarżącego. Odpis wydanego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia został doręczony uczestnikowi postępowania – B. A. – C. w trybie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, ze zm., dalej jako "P.p.s.a."). Za dzień doręczenia postanowienia przyjęto – 4 marca 2016 r.

Pismem z dnia 4 kwietnia 2016 r. uczestnik postępowania – B. A.– C. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, a następnie pismem z dnia 15 kwietnia 2016 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 10 lutego 2016 r. załączając ponownie zażalenie z dnia 4 kwietnia 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2016 r. odmówił B. A. – C. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 10 lutego 2016 r. uznając, że nie uprawdopodobniła ona braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 29 września 2016 r. odrzucił zażalenie B. A. – C. na ww. postanowienie tego Sądu z dnia 21 kwietnia 2016 r. z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od zażalenia, pomimo prawomocnego nieuwzględnienia wniosku uczestniczki postępowania o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016 r., sygn. akt II OZ 1310/16 oddalił zażalenie B. A. – C. wniesione na ww. postanowienie Sądu z dnia 29 września 2016 r. stwierdzając, że w sprawie zaistniała przesłanka określona w art. 220 § 3 P.p.s.a. do odrzucenia zażalenia B. A. – C. na postanowienie z dnia 21 kwietnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny za zasadne uznał zatem odrzucenie zażalenia przez Sąd pierwszej instancji.

W dalszej kolejności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 10 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Łd 994/15 odrzucił zażalenie B. A. – C. z dnia 4 kwietnia 2016 r. na postanowienie tego Sądu z dnia 10 lutego 2016 r. z uwagi na wniesienie go z uchybieniem terminu.

Pismem z dnia 26 stycznia 2017 r. skarżący – M. C. wniósł zażalenie między innymi na powyższe postanowienie Sądu z dnia 10 stycznia 2017 r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 3 § 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a. poprzez brak merytorycznego rozpoznania zażalenia, co skutkuje pozostawieniem w obrocie prawnym oczywiście wadliwej decyzji organu administracji publicznej, w sytuacji gdy Sąd powinien był uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Podkreślenia wymaga, że w niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania Sądu drugiej instancji może być tylko postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 stycznia 2017 r. odrzucające zażalenie B. A. – C. z dnia 4 kwietnia 2016 r.

Zażalenie wniesione na powyższe postanowienie nie może być uwzględnione, ponieważ zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa, a Sąd pierwszej instancji słusznie odrzucił wniesiony środek odwoławczy jako wniesiony po siedmiodniowym terminie określonym w art. 194 § 2 P.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się za pośrednictwem tego sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia Stronie odpisu postanowienia. Brzmienie tego przepisu oznacza, że termin do wniesienia zażalenia jest terminem ustawowym, a jego uchybienie powoduje odrzucenie zażalenia przez sąd.

Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, czego uczestniczka postępowania ani skarżący w żaden sposób nie podważyli, że odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 lutego 2016 r. umarzającego postępowanie sądowoadministracyjne wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia został uznany za doręczony B. A. – C., w trybie art. 73 § 4 P.p.s.a., z dniem 4 marca 2016 r. Zasadnie więc przyjął Sąd pierwszej instancji, że termin do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie upływał w dniu 11 marca 2016 r. Tym samym złożenie przez B. A.– C. zażalenia w dniu 4 kwietnia 2016 r. nastąpiło po upływie terminu określonego w art. 194 § 2 P.p.s.a. Mając również na uwadze, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawomocnym postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2016 r. odmówił B. A. – C. przywrócenia terminu do wniesienia ww. zażalenia, to wniesienie go z uchybieniem terminu do jego wniesienia prawidłowo skutkowało jego odrzuceniem przez Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 P.p.s.a.

Zauważyć także należy, że na powyższe ustalenia nie mogą mieć wpływu argumenty podnoszone przez skarżącego – M. C. w zażaleniu, gdyż zmierzają one do wykazania zasadności złożonego przez uczestniczkę postępowania zażalenia, w sytuacji, gdy zażalenie to z uwagi na uchybienie terminu do jego wniesienia nie mogło być merytorycznie rozpoznane. W zażaleniu brak jest natomiast jakiejkolwiek argumentacji podważającej ustalenia Sądu co do uchybienia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 10 lutego 2016 r.

Mając więc powyższe na uwadze i uznając zaskarżone postanowienie za wydane zgodnie z prawem, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.