Postanowienie NSA z 17 kwietnia 2015 r., II OZ 286/15

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2041/14 odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2041/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.

Wskazując na przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", Sąd podał, że w niniejszej sprawie skarżący nie uzasadnił swego żądania i nie przedstawił żadnego argumentu uzasadniającego potrzebę czy konieczność wstrzymania zaskarżonej decyzji. Wobec braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu niemożliwa w ocenie Sądu I instancji była jego merytoryczna ocena.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł skarżący domagając się jego zmiany poprzez wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w mieniu skarżącej w postaci strat finansowych [...] S.A., która wykorzystuje przedmiotową stację zgodnie z jej przeznaczeniem dla celów utrzymania i prawidłowego funkcjonowania sieci telefonii komórkowej na tym terenie oraz z uwagi na ryzyko pozbawienia części mieszkańców zasięgu, a więc możliwości nawiązywania połączeń i transmisji danych. Niewstrzymanie wykonania decyzji wiąże się dla skarżącego z wymiernymi stratami finansowymi. Stacja nie dosyć, że nie generuje zysku to jeszcze przynosi straty, albowiem Spółka płaci co miesiąc czynsz za dzierżawę terenu pod stację.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślić należy, że celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest zapewnienie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w toku sądowej kontroli skarżonego aktu przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie jednak trzeba mieć na względzie przedmiot decyzji objętej wnioskiem, o jakim mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie wniosek ten dotyczy decyzji stwierdzającej nieważność pozwolenia na użytkowanie stacji bazowej telefonii komórkowej, jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być tylko akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wykonanie aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów nakładających na adresata określony obowiązek, bądź przyznających mu określone uprawnienie. Natomiast decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji jako taka nie posiada właściwego przedmiotu wykonania, albowiem orzeka się w niej o utracie bytu prawnego innej decyzji. Jeżeli jednak decyzja, której stwierdzono nieważność wymagała wykonania, lub też z decyzji tej wynikały określone prawa dla strony, to decyzja wydana w przedmiocie stwierdzenia nieważności takich decyzji może również pośrednio podlegać wykonaniu. Stwierdzenie nieważności tego typu decyzji powoduje bowiem, że nie można wykonywać praw lub obowiązków z nich wypływających. Stąd też zasadne może być wnoszenie o wstrzymanie wykonania decyzji stwierdzających nieważność innych decyzji w sytuacjach, kiedy pomimo deklaratoryjnego charakteru takich aktów administracyjnych wykazać można zaistnienie konkretnych następstw (w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków) wykonywania takich decyzji. Wykonywanie powyższej decyzji powinno być związane z nakładanym na adresata takiego aktu obowiązkiem, polegającym na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów. W postępowaniu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzającej nieważność innej decyzji, należy zatem wywieść, że następstwem działań, zaniechania działań, znoszenia zachowań innych podmiotów, będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sferze uprawnień lub obowiązków wnioskującego o udzielenie ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z 17.09.14, II OSK 2412/14, CBOSA).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji dokonał w niniejszej sprawie prawidłowej oceny przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie, natomiast argumentacja przedstawiona przez skarżącą spółkę nie pozwala na udzielenie ochrony tymczasowej. Skarżąca w zawartym w skardze wniosku nie tylko nie przedstawiła okoliczności warunkujących przyznanie ochrony tymczasowej, ale także nie uzasadniła, ze taka ochrona jest niezbędna. Wskazanie, że wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania w całości zaskarżonej decyzji: "z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w mieniu skarżącej w postaci strat finansowych [...] S.A., która wykorzystuje przedmiotową stację zgodnie z jej przeznaczeniem, dla celów utrzymania i prawidłowego funkcjonowania sieci telefonii komórkowej na tym terenie", nie pozwala na dokonanie oceny czy przesłanki przepisu 61 § 3 P.p.s.a zostały spełnione. Podobnie w zażaleniu, choć dowodzenie na tym etapie nie może zostać uznane za skuteczne, skoro kontroli podlega orzeczenie Sądu I instancji orzekającego w oparciu o materiał dostępny temu Sądowi, to i tak argumentacja zażaleniowa nie zasługuje na uwzględnienie.

W zażaleniu bowiem wskazano, że niewstrzymanie wykonania decyzji wiąże się dla składającego zażalenie z wymiernymi stratami finansowymi; spółka płaci co miesiąc czynsz za dzierżawę terenu pod stację, jednak podano, że wysokość rzeczywistej szkody jest tajemnicą przedsiębiorstwa. Nie można zatem uznać, że tak przedstawiona argumentacja uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.