Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 stycznia 2005 r., sygn. akt V SA/Wa 3660/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia W. M. terminu do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że okoliczności podniesione przez pełnomocnika strony w złożonym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu nie mogą uzasadniać przywrócenia terminu, ponieważ nie został wykazany brak winy w uchybieniu. Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącego, adwokatowi C. S. w dniu 10 lutego 2005 r.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie, w którym podnosi, że termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 27 grudnia 2004 r. i w tym dniu pełnomocnik zamierzał uiścić wpis, jednakże ciężka choroba żony uniemożliwiła mu powrót do Warszawy ze świątecznego wypoczynku u rodziny w Rzeszowie. Pełnomocnik stwierdził w zażaleniu, że jest to okoliczność wskazująca na brak jego winy w uchybieniu. Pełnomocnik skarżącego uiścił należny wpis w dniu 29 grudnia 2004 r. wraz ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270); czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Sąd na wniosek złożony w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia przywróci termin do dokonania czynności, której termin został uchybiony, jeżeli wnioskujący wykaże brak winy w uchybieniu. Jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu należy dokonać czynności, której nie dokonano we wskazanym przez Sąd terminie. Niespełnienie choćby jednej z powyższych przesłanek powoduje odmowę przywrócenia terminu. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego złożył przedmiotowy wniosek w terminie i uiszczając wpis od skargi dokonał czynności, której termin został uchybiony. Jednakże Sąd nie może zgodzić się ze stanowiskiem pełnomocnika skarżącego, że wykazał on brak winy w uchybieniu.
O braku winy w uchybieniu decyduje nieprzewidywalna i nie dająca się ominąć przeszkoda, która uniemożliwiła terminowe dokonanie czynności, przy zachowaniu największej staranności. Oznacza to, iż przesłanką przywrócenia terminu jest obiektywna niemożliwość dokonania czynności w wyznaczonym do jej dokonania terminie.
Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono pełnomocnikowi w dniu 20 grudnia 2004 r., co umożliwiało dokonanie wpłaty jeszcze przed Świętami Bożego Narodzenia. Biorąc jednak pod uwagę, że wpłata może być dokonana w każdym dniu wyznaczonego terminu, ocenie Sądu podlega możliwość uiszczenia wpłaty w ostatnim dniu terminu. Rozważając istniejące warunki do dokonania tej wpłaty w dniu 27 grudnia 2004 r., w świetle przedstawionych przez pełnomocnika strony okoliczności należy stwierdzić, że w dniu 27 grudnia 2004 r. nie zachodziła przeszkoda uniemożliwiająca uiszczenie wpisu, a tym samym dokonanie czynności w terminie.
Stosownie do art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Zachowując należytą staranność pełnomocnik miał możliwość uiszczenia wpisu przelewem. Chociaż za okoliczność nie dającą się przewidzieć można uznać chorobę żony pełnomocnika, to nie można jednocześnie uważać jej za przeszkodę nie do przezwyciężenia przy uiszczeniu wpisu w wyżej powołany sposób. Planując wyjazd i mając świadomość, że po powrocie zostanie tylko jeden dzień na terminowe uiszczenie wpisu, właściwym działaniem ze strony pełnomocnika byłoby uzyskanie przed wyjazdem numeru konta bankowego sądu oraz sygnatury prowadzonej sprawy, na wypadek mogących wystąpić różnego typu wypadków losowych.
Ponadto adwokat prowadzący kancelarię powinien być także świadom, że informacje dotyczące sygnatury akt oraz numeru konta można uzyskać telefonicznie. Należy zatem uznać, że nie dochowano należytej staranności w prowadzeniu spraw i uchybienie terminu było zawinione.
Ponadto należy podkreślić, że zgodnie z art. 219 § 1 opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie, a stosownie do art. 221 p.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a.