Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 518/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę T. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] maja 2009 r. nr [...]. Skarżący T. B. stawił się osobiście na rozprawie. W protokole zamieszczono informację o pouczeniu stron działających bez adwokata lub radcy prawnego między innymi o tym, że uzasadnienie pisemne ogłoszonego wyroku zostanie doręczone na wniosek zgłoszony przez stronę w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia, a wniosek ten podlega opłacie kancelaryjnej w kwocie 100 zł. 17 grudnia 2009 r. złożony został wniosek skarżącego T. B. o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem.
Wniosek ten został następnie cofnięty z dniem 21 grudnia 2009 r., co wynika z prezentaty na piśmie. Cofnięcie wniosku T. B. uzasadnił brakiem pouczenia przy ogłoszeniu wyroku, że od takiego wniosku pobiera się opłatę kancelaryjną. Oprócz tego wskazał, że pomimo złożenia przedmiotowego wniosku w "Biurze Podawczym tutejszego Sądu" nie poinformowano go o opłacie, ani "nie zainicjowano czynności pobrania". W takim przypadku odstąpiłby on od zgłoszenia wskazanego wniosku.
W wykonaniu zarządzenia sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu datowanego na 8 stycznia 2010 r., wraz z pismem z 21 stycznia 2010 r. wysłano T. B. odpis wyroku z 15 grudnia 2009 r. z uzasadnieniem.
Następnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 21 stycznia 2010 r., wezwano uczestnika postępowania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem egzekucji. Pisma odebrane zostały 29 stycznia 2010 r. 1 lutego 2010 r. T. B. złożył zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, podnosząc, że skutecznie cofnął swój wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem.
Ze względu na uiszczenie opłaty kancelaryjnej 3 lutego 2010 r., zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wezwano skarżącego do wskazania, czy cofa swoje zażalenie z 1 lutego 2010 r. W odpowiedzi, T. B. oświadczył, że nie cofa zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zawiera usprawiedliwione podstawy.
Stosownie do art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Przepisów art. 220 i art. 221 nie stosuje się.
Przed upływem 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku, T. B. najpierw złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, a następnie go cofnął. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu 29 stycznia 2010 r., a więc już po cofnięciu wniosku o jego sporządzenie i doręczenie. Brzmienie przytoczonego unormowania art. 234 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznacznie wskazuje, że opłata kancelaryjna - pobierana z chwilą złożenia wniosku - jest opłatą należną za odpis wyroku z uzasadnieniem, doręczony na żądanie strony.
Uznać należy, że oświadczenie o cofnięciu wniosku o sporządzenie uzasadnienia odnosi skutek prawny w stosunku do sądu, od dnia zawiadomienia go o tym (tak B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wyd. LexisNexis Warszawa 2009, s. 615, por. także postanowienia NSA z dnia 21 września 2007 r., sygn. akt II FZ 470/07 oraz z dnia 8 maja 2008 r., sygn. akt II FZ 143/08). W sytuacji, gdy skarżący wycofał wniosek o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, przed jego doręczeniem, odpadła podstawa prawna i faktyczna do żądania na tej podstawie od skarżącego uiszczenia opłaty kancelaryjnej (por. postanowienie NSA z dnia 26 czerwca 2009 r., sygn. akt II FZ 198/09).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku art. 197 § 2 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.