Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 1702/12, pozostawił bez rozpoznania wniosek "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w N. o przyznanie prawa pomocy.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 16 października 2012 r. odmówiono przyznania skarżącej Spółce prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 1023/12 oddalił zażalenie na powyższe postanowienie.
Zarządzeniem z dnia 30 listopada 2012 r. wezwano skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W odpowiedzi na powyższe Spółka wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Powyższy wniosek potraktowano jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 16 października 2012 r. i wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego poprzez nadesłanie wniosku na urzędowym formularzu w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącej w dniu 25 stycznia 2013 r. Pomimo upływu terminu nie uzupełniono braku formalnego.
Z tego względu Sąd pierwszej instancji wniosek pozostawił bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a.
"[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w N. w zażaleniu na powyższe postanowienie zarzuciła naruszenie art. 257 p.p.s.a. poprzez pozostawienie wniosku bez rozpoznania w sytuacji, w której strona skarżąca nie zapoznała się z treścią wezwania sądu w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych.
Wskazano, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku zostało odebrane przez pracownika firmy, który nie przekazał go stronie skarżącej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – dalej zwanej "p.p.s.a."), wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie strona skarżąca, wobec złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, została wezwana do wypełnienia i nadesłania go na urzędowym formularzu. Wezwanie z załączonym stosownym formularzem zostało skutecznie doręczone Spółce w dniu 25 stycznia 2013 r. wraz z pouczeniem o rygorze pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pomimo upływu wyznaczonego 7-dniowego terminu brak formalny wniosku nie został usunięty.
W takim stanie sprawy wniosek skarżącej Spółki podlegał rygorowi określonemu w art. 257 p.p.s.a., co skutkowało wydaniem postanowienia o pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Odnosząc się do treści zażalenia należy wskazać, że całkowicie nietrafny jest zarzut, iż "Sąd I instancji w sposób nieuprawniony uznał, iż przyczyna uchybienia terminu do uiszczenia stosownej opłaty od zażalenia została zawiniona przez skarżącą". Zaskarżone postanowienie wydane zostało w związku z nieusunięciem braku formalnego wniosku, poprzez nadesłanie urzędowego formularza. Tego dotyczyło wezwanie z dnia 21 stycznia 2013 r. Niezrozumiałe jest zatem twierdzenie zawarte w zażaleniu, że "wezwanie do uiszczenia opłaty od zażalenia w przedmiotowej sprawie odebrane zostało przez pracownika strony skarżącej, który nie przedłożył skarżącej przedmiotowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie prawa pomocy". Z powyższego wynika, że treść zażalenia jest nieadekwatna do stanu objętego zaskarżonym postanowieniem.
Ponadto trzeba wskazać, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku (karta 138 akt sądowych), wynika, że zostało ono doręczone do rąk F. K. – Prezesa Zarządu skarżącej Spółki.
Wobec powyższego w okolicznościach niniejszej sprawy nie sposób podważyć prawidłowego w świetle przepisów prawa stanowiska Sądu pierwszej instancji, że skoro wnioskodawca nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w zakreślonym terminie, to należało przedmiotowy wniosek pozostawić bez rozpoznania.
Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.