Uzasadnienie
Postanowieniem z 6 lutego 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2946/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z/s w W. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie skierowania nałożonego obowiązku do wykonania zastępczego.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że skarżąca wraz ze skargą na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy nr [...] z [...] września 2016 r. w przedmiocie skierowania do wykonania zastępczego obowiązku nałożonego decyzją PINB dla m.st. Warszawy określonego w tytule wykonawczym nr [...] z [...] maja 2016 r., wynikającego z części decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z [...] lutego 2012 r., nr [...] nakładającej obowiązek wykonania określonych robót budowlanych oraz zakazującej [...] sp. z o.o. (poprzedniemu podmiotowi zobowiązanemu) użytkowania budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. O. [...] w W. do czasu wykonania robót budowlanych określonych w decyzji mających na celu usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego niniejszego budynku.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że wstępnie wskazana w postanowieniu kwota 100 000 zł może spowodować naruszenie stabilności finansowej spółki, brak możliwości bieżącego regulowania własnych zobowiązań oraz odpowiedzialność odszkodowawczą wobec kontrahentów spółki.
Odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, Sąd wskazał, że skarżąca spółka nie wykazała okoliczności, które stanowiłyby uprawdopobonienie istnienia warunków do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Zdaniem Sądu, ze względu na przedmiot sprawy - skierowanie do wykonania zastępczego obowiązku wykonania określonych robót budowlanych mających na celu usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego budynku - zasadniczą kwestią dla rozstrzygnięcia niniejszego wniosku jest wyważenie interesów stron w sprawie, poprzez określenie stopnia zachodzącego niebezpieczeństwa, o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) w stosunku do skarżącej, ale również w stosunku do innych osób, których w sposób pośredni to postanowienie dotyczy. Skarżąca nie wykazała, że w przypadku niewstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia powstanie dla niej znaczna szkoda, która następnie nie będzie mogła być wynagrodzona lub trudne do odwrócenia negatywne skutki.
Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Co więcej, wskazać należy, że nałożony obowiązek wykonania robót budowlanych był wynikiem konieczności zabezpieczenia obiektu przed dalszą destrukcją, usunięciem uszkodzeń i stanu zagrożenia bezpieczeństwa. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu konieczne jest wykazanie, że uszczuplenie majątkowe będzie znaczne dla strony skarżącej. Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego obowiązku wiąże się z zainwestowaniem kwoty, która będzie dla spółki znacząca, skoro sama skarżąca we wniosku wskazała, że wstępnie wskazana kwota wykonania zastępczego może wywołać skutki w sferze majątkowej spółki, ale ich nie skonkretyzowała.
Natomiast w przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku nie można wykluczyć, że ze względu na charakter nałożonych obowiązków (wykonania określonych robót budowlanych mających na celu usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego budynku) ich niewykonanie mogłoby spowodować negatywne skutki chociażby w postaci dalszego pogarszania się stanu technicznego przedmiotowego budynku, co może mieć wpływ na powstanie niebezpieczeństwa dla przechodniów.
Wskazując na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła [...] sp. z o.o. z/s w W., domagając się jego uchylenia w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:
- 1. naruszenie art. 61 § 2 pkt 2 p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie wniosku skarżącego w przedmiocie wstrzymania wykonalności zaskarżonego postanowienia w całości mimo, że zachodzą przesłanki wskazane w ustawie, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, podczas gdy brak wstrzymania wykonalności postanowienia powoduje realne niebezpieczeństwo naruszenia stabilności finansowej spółki, brak możliwości bieżącego regulowania zobowiązań oraz powstanie odpowiedzialności odszkodowawczej wobec kontrahentów; błędne ustalenie przez sąd, że niewykonanie obowiązku może ze względu na jego charakter wpłynąć na dalsze pogarszanie stanu technicznego budynku, co może mieć negatywne skutki dla bezpieczeństwa przechodniów,
- 2. naruszenie art. 7 § 2 i 3 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zw. z art. 32 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego, poprzez błędne zastosowanie oraz błędne ustalenia faktyczne, dotyczące wykonania nałożonego decyzją [...] z [...] lutego 2012 r. obowiązku zakazu użytkowania budynku, gdyż nałożenie na zobowiązanego środka egzekucyjnego nie było w stanie zapewnić wykonania decyzji z uwagi na to, że podmiotem odpowiedzialnym za dostarczenie lokali zamiennych była właściwa gmina,
- 3. naruszenie art. 59 § 1 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez jego niezastosowanie w przypadku, gdy obowiązek nałożony decyzją nr [...] z [...] lutego 2012 r. nie jest wymagalny, co obligowało organ do podjęcia działania z urzędu i umorzenia postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. Samo powołanie się na wystąpienie ww. przesłanek bez odniesienia ich do konkretnej sytuacji skarżącego świadczy o gołosłowności argumentacji strony skarżącej.
Nie można przyjąć, że powołane przez stronę skarżącą argumenty o możliwości naruszenia poprzez wykonanie zaskarżonego postanowienia stabilności finansowej spółki, braku możliwości bieżącego regulowania zobowiązań oraz powstania odpowiedzialności odszkodowawczej wobec kontrahentów spółki, które nie zostały poparte dokumentacją obrazującą stan finansowy spółki, w tym wynikający ze stosunków zobowiązaniowych, świadczyły o uprawdopodobnieniu okoliczności warunkujących skorzystanie z instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego. Oczywistym jest przy tym, że skarżąca może uchronić się od negatywnych konsekwencji wykonania zastępczego w stanie majątkowym spółki poprzez wykonanie nałożonego nakazu.
Słusznie wskazał Sąd I instancji, że okoliczności sprawy, w szczególności podstawowe kwestie bezpieczeństwa, przemawiają za niezasadnością wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W związku z niewykonaniem robót budowlanych mających na celu usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego przedmiotowego budynku, wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia o skierowaniu określonych w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy obowiązków do wykonania zastępczego w trybie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wiązałoby się z ryzykiem powstania realnego niebezpieczeństwa dla osób znajdujących się w okolicy przedmiotowego budynku.
Pozostałe argumenty podniesione we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, jak i w zażaleniu nie mogły zostać uwzględnione, bowiem rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu sąd nie dokonuje oceny jego legalności. Tego rodzaju argumentacja nie stanowi żadnej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. i nie może być rozpoznawana na obecnym etapie sprawy. Efektywność nałożonego na stronę środka egzekucyjnego w związku z uchylaniem się od wykonania robót budowlanych nałożonych decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy będzie oceniona przez sąd w toku postępowania zmierzającego do merytorycznego rozpoznania skargi.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.