Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 listopada 2004r., sygn. akt II SO/Łd 201/04 został oddalony wniosek L. B. o wyłączenie Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łodzi Julii Kaczmarek od występowania w sprawie z jego skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 15 maja 2001r., nr [...]
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wywiódł, że w wypadku, gdy strona zgłasza wniosek o wyłączenie sędziego lub prokuratora na podstawie art. 18 lub art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "Ppsa", to obowiązkiem wnioskodawcy jest uprawdopodobnienie występowania między tą stroną a danym sędzią lub prokuratorem tego rodzaju stosunku osobistego, który może wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (prokuratora), bądź wystąpienia innych przyczyn,, uzasadniających wyłączenie sędziego (prokuratora), jak stanowi art. 20 tej ustawy. Sąd podniósł, iż skarżący L. B., wnioskujący o wyłączenie prokuratora, nie wykazał istnienia przesłanek ustawowych uzasadniających to wyłączenie.
Na powyższe postanowienie Sądu zażalenie złożył skarżący L. B. wnosząc o skierowanie jego wniosku o wyłączenie prokuratora według właściwości.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Jak to zasadnie zauważa się w zażaleniu, podstawową kwestią wymagającą w sprawie rozstrzygnięcia jest, kto powinien rozpoznać wniosek o wyłączenie prokuratora – sąd, czy też właściwy prokurator nadrzędny.
Przepisy art. 18 i art. 19 Ppsa, statuują przesłanki wyłączenia sędziego od udziału w sprawie toczącej się przed sądem administracyjnym. W myśl art. 22 § 1 Ppsa o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Stosownie do art. 24 Ppsa przepisy regulujące problematykę wyłączenia sędziego stosuje się odpowiednio do wyłączenia protokolanta, referendarza sądowego, asesora sądowego oraz prokuratora. Nie może budzić wątpliwości okoliczność, iż sąd orzeka w przedmiocie wyłączenia protokolanta, referendarza sądowego oraz asesora sądowego. Mogą natomiast wystąpić wątpliwości co do tego, kto jest właściwy do wydania orzeczenia w przedmiocie wyłączenia prokuratora.
Przepis art. 24 Ppsa przesądza o tym, iż do wyłączenia prokuratora mają odpowiednie zastosowanie przepisy art. 18 i 19 Ppsa określające przyczyny wyłączenia oraz art. 20 Ppsa dotyczący zgłoszenia wniosku o wyłączenie prokuratora.
Należy natomiast uznać, że właściwym do rozstrzygnięcia tego wniosku jest prokurator nadrzędny nad tym, o którego wyłączenie został zgłoszony wniosek. Do takiej konstatacji prowadzi zastosowanie w drodze wykładni systemowej przepisu art. 54 Kodeksu postępowania cywilnego, stosownie do którego m.in. wniosek o wyłączenie prokuratora sąd przekazuje odpowiedniemu organowi nadrzędnemu.
Z powyższego wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wydał zaskarżone postanowienie o oddaleniu wniosku L. B. o wyłączenie Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łodzi nie będąc właściwym do rozstrzygnięcia tego wniosku.
Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Ppsa.
Postanowienie niniejsze ma ten skutek, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi powinien przekazać wniosek L. B. do odpowiedniego prokuratora nadrzędnego nad tym, którego dotyczył wniosek o wyłączenie.