- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Rozpoznanie
- w dniu 29 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Sz 537/07 w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym
- Od orzeczenia
- na skutek zgłoszonego żądania
- Skład
- Sędzia NSA Roman Hauser przewodniczący
- Sprawa
- w sprawie ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia oddalić zażalenie
Postanowienie NSA z 29 stycznia 2008 r., II OZ 29/08
Powołane przepisy
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: art. 214, art. 234 § 2
W skrócie
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego orzeczenia. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst orzeczenia.
Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarządzeniem z dnia 7 sierpnia 2007 r. (sygn. akt II SA/Sz 537/07) wezwał skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na skutek zgłoszonego żądania.
Powyższe zarządzenie skarżąca zaskarżyła w całości i wniosła o jego uchylenie w oparciu o uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2007 r. sygn. akt III CZP 124/06. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, iż skarżąca uiściła już opłatę - tzn. wpis za postępowanie w pierwszej instancji, a więc Wojewódzki Sąd Administracyjny domagając się opłaty za wyrok z uzasadnieniem żąda, aby skarżąca po raz drugi płaciła za to samo postępowanie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
W świetle art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest obciążenie kosztami sądowymi (tj. opłatami sądowymi, takimi jak wpis i opłata kancelaryjna) tego podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Takimi pismami są przede wszystkim skarga i skarga kasacyjna powodujące wszczęcie postępowania w danej instancji, od których pobiera się wpis (art. 230, 231 p.p.s.a.). Ponadto opłacie sądowej w formie opłaty kancelaryjnej podlegają pisma, zawierające żądania dokonania przez sąd określonych czynności (np. doręczenia i sporządzenia uzasadnienia wyroku - art. 234 p.p.s.a., stwierdzania jego prawomocności lub wydania dokumentów - art. 235 p.p.s.a.). Konieczność pokrycia wydatków jest związana z wystąpieniem do sądu z wnioskiem o podjęcie określonej czynności połączonej z wydatkami.
Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a. jeżeli odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzany jest na wniosek (jak ma to miejsce w niniejszej sprawie - art. 141 § 2 p.p.s.a.), opłatę kancelaryjną pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenia w kwocie 100 zł (§ 2 rozporządzenia w sprawie opłaty kancelaryjnej). Odpis taki doręcza się bez względu na to, czy strona uiściła opłatę kancelaryjną. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Należy zaznaczyć, iż argumenty skarżącej dotyczące kosztów sądowych wywodzone z uchwały Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2007 r. sygn. akt III CZP 124/06 nie mają znaczenia prawnego ani dla ustalenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem (doręczonego na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia), ani dla zasady jej pobierania, wyrażonej w art. 234 § 2 p.p.s.a. Wskazana przez skarżącą uchwała Sądu Najwyższego odnosi się bowiem do problemu zakończenia postępowania w danej instancji w rozumieniu art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.), a więc w ogóle nie dotyczy kwestii ponoszenia opłat kancelaryjnych w sprawach sądowoadministracyjnych.
Trafnie więc przyjęto w zaskarżonym zarządzeniu, iż zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. nr 221 poz. 2192) wnosząca o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku skarżąca J. W. powinna uiścić opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł.
W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym.
Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.
Zapytaj o swoją sytuację
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.