Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 lutego 2005 r., sygn. akt VII SAB/Wa 114/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek J. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na bezczynność Wojewody Mazowieckiego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że sytuacja przedstawiona przez skarżącego we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie uzasadnia przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z wniosku skarżącego wynika bowiem, że osiąga on stały dochód z tytułu emerytury w wysokości 1145,79zł. netto, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a ponadto jest właścicielem dwóch nieruchomości rolnych i posiada zgromadzone środki finansowe w wysokości 10 000 zł.
Na powyższe postanowienie, którego odpis doręczono skarżącemu w dniu 2 marca 2005 r., wniósł on w dniu 4 marca 2005 r. zażalenie. Skarżący twierdzi w nim, że postanowienie oddalające jego wniosek jest niesłuszne i narusza prawa człowieka. Ponadto podniósł, że jest w stanie uiścić należny wpis, o ile Sąd połączy wszystkie wniesione przez niego sprawy i te, które zamierza wnieść, ponieważ "nie wyobraża sobie rozpatrywania wystąpienia tylko i wyłącznie jako skargi na Wojewodę".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie może być uwzględnione. Zgodnie z generalną zasadą ponoszenia kosztów postępowania i stosownie do art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270); jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od tej zasady i ma zastosowanie w szczególnie uzasadnionych przypadkach, w celu zapewnienia rozpoznania skarg osób, które nie są w stanie uiścić należnych kosztów. Co do zasady, prawo pomocy obejmuje więc osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych.
W niniejszej sprawie skarżący wykazał dochód, który jak powszechnie wiadomo nie stanowi najniższego dochodu w kraju i pozwala na poczynienie jakichkolwiek oszczędności w celu uiszczenia wpisu sądowego. Wziąwszy pod uwagę zaoszczędzoną przez skarżącego kwotę 10 000 zł., tym bardziej nie można uwzględnić zażalenia. Należny wpis w tej sprawie wynosi 100 zł. i dotychczas stanowi całość kosztów związanych ze sprawą. W ocenie Sądu, stan majątkowy i osiągane dochody pozwalają stronie na samodzielne poniesienie kosztów postępowania. Podkreślić także należy, iż w przypadku uwzględnienia skargi stronie przysługuje zwrot kosztów postępowania.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.