Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Bd 464/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił A. B. przyznania prawa pomocy.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie przedłożył stosownego formularza, w związku z czym brak było podstaw do oceny przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy bądź też odmowę jego przyznania.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. B., wyrażając niezadowowlenie z rozstrzygnięcia, nie wskazując przy tym żadnych okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:
- 1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;
- 2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie istnienia okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy należy do obowiązków strony, podczas gdy ich oceny dokonuje za każdym razem sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy rozpoznając wniosek A. B. o przyznanie prawa pomocy zasadnie stwierdził, iż wnioskodawca nie spełnia przesłanek przyznania tego prawa, wynikających z art. 246 P.p.s.a. Strona nie przedstawiła bowiem na wezwanie Sądu formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, które pozwoliłyby stwierdzić, czy uzasadnione jest udzielenie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tej sytuacji, Sąd prawidłowo uznał, że brak jest możliwości oceny przesłanek, o których mowa w art. 246 P.p.s.a.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a., w związku z art. 197 § 2 tej ustawy, orzekł jak w sentencji.