Postanowienie NSA z 17 marca 2006 r., II OZ 293/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie dnia 9 lutego 2006 r., sygn. akt II SA/Sz 172/06 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego

Sprawa

w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 8 grudnia 2005 r., nr [...] o umorzeniu postępowania odwoławczego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a oddalić zażalenie

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Gorczycka – Muszyńska

Uzasadnienie

W dniu 17 lutego 2006 r. S. P. wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, kwestionując wysokość wpisu ustaloną zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) na kwotę 500 zł. W zażaleniu tym podniósł, że w jego ocenie przepis §2 ust. 3 pkt 2 ww. rozporządzenia został niewłaściwie zastosowany, ponieważ skarga dotyczy decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego z powodu braku przymiotu strony osoby odwołującej się, a nie rozstrzygnięcia merytorycznego dotyczącego istoty sprawy o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania przestrzennego.

W związku z powyższym skarżący domaga się, aby przy ustaleniu wysokości wpisu sądowego zastosować § 2 ust. 1 pkt 1, ww. rozporządzenia, zgodnie z którym wpis w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł. W przypadku uznania przez Sąd, że rozstrzygnięcie przez organ sprawy w formie decyzji jest właściwe, skarżący wnosi o zastosowanie innej podstawy do naliczenia wysokości wpisu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw.

Wpis od wniesionej przez skarżącego S. P. skargi został ustalony w oparciu o wydane na podstawie art. 233 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej p.p.s.a. rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 2 ww. rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg z zakresu zagospodarowania przestrzennego wynosi – 500 zł. Wysokość wpisu sądowego zależy od przedmiotu sprawy, a nie od formy wydanego rozstrzygnięcia. W tym przypadku przedmiotem sprawy jest ustalenie warunków zabudowy, a nie jak twierdzi skarżący, odmowa prawa do udziału w postępowaniu w charakterze strony.

Odnosząc się do dalszych zarzutów podniesionych w zażaleniu dotyczących nieprawidłowej formy wydanego przez organ rozstrzygnięcia, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż zgodnie z art. 138§1 pkt 3 Kpa umorzenie postępowania odwoławczego powinno być rozstrzygnięte decyzją, a nie jak wskazał skarżący, postanowieniem.

Stanowisko to znajduje oparcie w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 1999r., sygn. akt. OPS 16/98 (OSNA 1999/4/119 w której przyjęto, iż organ odwoławczy, który stwierdza, że wnoszący odwołanie nie jest stroną umarza postępowanie odwoławcze w drodze decyzji. Ocena przymiotu strony sprowadza się do pojęcia interesu prawnego, pojmowanego ogólnie jako obiektywna, czyli rzeczywista potrzeba ochrony prawnej. Twierdzenie odwołującego się,że decyzja organu dotyczy jego praw i obowiązków musi być weryfikowane w sposób procesowy, na podstawie zasad przewidzianych dla postępowania odwoławczego. Jeżeli stwierdzenie to nie zostanie pozytywnie zweryfikowane, to należy wydać decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego.

Ponadto Sąd zauważa, że przepis "§ 3 ust 6" ww. rozporządzenia, którego zastosowania domaga się skarżący przy ustaleniu wysokości wpisu sądowego od wniesionej skargi nie występuje w niniejszym rozporządzeniu. Nie może zatem być powołany jako podstawa do ustalenia wysokości wpisu od decyzji wydanej przez organ odwoławczy.

W tym stanie rzeczy zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie jest prawidłowe.

Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a.