Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2011 r. wezwał skarżących: D.W., M.W., J.W. i M.W. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Ministra Spraw Wewnetrznych i Administracji z dnia [...] września 2011 r., w kwocie 200 zł, stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zarządzenie z dnia 15 grudnia 2011 r. jest prawomocne, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 lipca 2012 r. (k. 128-130) oddalił zażalenia D.W., M.W., J.W. i M.W. na to zarządzenie.
W związku z powyższym Przewodniczący Wydziału IV WSA w Warszawie zarządzeniem z dnia 7 listopada 2012 r. wezwał skarżących do wykonania w/w prawomocnego zarządzenia z dnia 15 grudnia 2011 r. o wezwaniu do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego.
Pismem z dnia 2 grudnia 2012 r. J. i M.W. wnieśli zażalenia na pkt 2 zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV WSA w Warszawie z dnia 7 listopada 2012 r. o wezwaniu ich do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 15 grudnia 2011 r. o wezwaniu do solidarnego uiszczenia wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 marca 2013 r. odrzucając zażalenia wyjaśnił, iż zaskarżone zarządzenie nie jest nie jest zarządzeniem w przedmiocie kosztów sądowych (w rozumieniu art. 220 § 1 p.p.s.a.). Jest to zarządzenie obligujące sekretariat Sądu do wysłania do żalących się pisma informacyjnego w trybie art. 6 p.p.s.a., że mają oni - wynikający z prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV WSA w Warszawie z dnia 15 grudnia 2011 r. - obowiązek solidarnego uiszczenia wpisu od skargi. W związku z powyższym Sąd I instancji stwierdził, iż nie przysługuje od niego zażalenie z art. 227 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli J.W. i M.W. reprezentowani przez pełnomocnika D.W. wnosząc o jego uchylenie, zmianę bowiem jest niesprawiedliwe i rażąco narusza prawo materialne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie - w niniejszej sprawię podstawą tą będzie art. 194 § 1 pkt 8 p.p.s.a., a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Przepisy art. 173-197 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.
Należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie wezwania do wykonania obowiązku określonego w prawomocnym zarządzeniu o ustaleniu wysokości i wezwaniu do uiszczenia wpisu, zażalenie nie przysługuje.
Zarządzenie, o jakie chodzi w sprawie, będące w istocie zarządzeniem wzywającym do wykonania obowiązku określonego w innym zarządzeniu nie zostało wymienione w powyższych przepisach jako podlegające zaskarżeniu. Tego rodzaju zarządzenie nie mieści się też w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 tej ustawy. W żadnym miejscu ustawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.