Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił K. K. przyznania prawa pomocy.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że po przeanalizowaniu przedłożonych przez skarżącego dokumentów obrazujących jego sytuację materialną, trudno uznać, aby zachodziły okoliczności uzasadniającego przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. W ocenie Sądu, z pewnością miesięczny dochód wynoszący 9542 zł brutto (7331 zł netto) oraz posiadane przez niego oszczędności w kwocie 120000 zł, pozwalają skarżącemu na skorzystanie z pomocy pełnomocnika we własnym zakresie.
Zażalenie na ww. postanowienie wniósł K. K., ponosząc, że za przyznaniem prawa pomocy przemawia skomplikowany charakter prawny sprawy, a co za tym idzie, wysokie koszty postępowania na poziomie 10000 zł, oraz to, że w podanej kwocie oszczędności zawiera się kwota 53485,20 zł tytułem posiadanych akcji. Ponadto wskazał, że koszty ponoszone na syna wynoszą 1000 zł, a inne koszty miesięcznego utrzymania wynoszą dodatkowo 1000 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Prawo pomocy polega na tym, że strona zostaje zwolniona przez sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu przez sąd adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia kosztów jego wynagrodzenia i wydatków (art. 244 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Przewidziana możliwość przyznania prawa pomocy może być udzielona w zakresie całkowitym lub częściowym (art. 245 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Prawo to przyznaje się, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym polega natomiast na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego względnie rzecznika patentowego (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Z przytoczonych przepisów wynika, że ubiegającego się o to prawo obciąża obowiązek wykazania, że znajduje się w określonej sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym bądź częściowym.
Zważywszy na ustaloną przez Sąd sytuację majątkową skarżącego uznać należy, że nie ma podstawy do przyjęcia, że spełnione zostały ustawowe przesłanki przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Uzyskiwany przez skarżącego stały miesięczny dochód oraz posiadany majątek, w tym oszczędności w kwocie 120000 zł, nie wskazuje na to, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie i rodziny. Z posiadanych kwot oszczędności i uzyskiwanych dochodów skarżący może zabezpieczyć odpowiednie środki, które umożliwią mu partycypowanie w kosztach postępowania, w tym koszty ustanowienia pełnomocnika, nawet kształtujące się – jak twierdzi skarżący – na poziomie 10000 zł.
Wobec okoliczności przedstawionych powyżej należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej do przyznania mu prawa pomocy w zakresie przez niego żądanym. Oceny tej nie zmienia ani ewentualny skomplikowanych charakter prawny sprawy, ani kwota 53485,20 zł zgromadzonych oszczędności w akcjach, ani stałe miesięczne wydatki na poziomie 2000 zł. Skarżący winien mieć na względzie, że przyznanie prawa pomocy wiąże się z zaangażowaniem środków pieniężnych uzyskiwanych od podatników, co w sytuacji wykazania posiadania znacznego majątku, czyni żądania skarżącego pozbawionymi usprawiedliwionych podstaw.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.