Postanowienie NSA z 8 kwietnia 2008 r., II OZ 296/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 8 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 57/08 o odmowie przyznania M. K. prawa pomocy

Sprawa

w sprawie z jego skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...], zn. [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanego ustępu nieskanalizowanego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Stahl przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 18 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił przyznania M. K. prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...], zn. [...], stwierdzając w uzasadnieniu, że w sprawie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, ponieważ skarżący nie dołączył jej odpisów i załączników, do czego był zobowiązany zgodnie z art. 47 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i braku tego nie uzupełnił, mimo wezwania. Skoro zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, to można ja uznać za oczywiście bezzasadną w rozumieniu art. 247 powołanej ustawy, który wyklucza w takiej sytuacji przyznanie prawa pomocy.

Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, domagając się przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 247 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność zachodzi wówczas, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego jest zupełnie oczywiste, że skarga nie może zostać uwzględniona. Sytuacja taka zachodzi, gdy przepisy w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie nadesłał, mimo wezwania Sądu, odpisów skargi wraz z załącznikami. Zgodnie zaś z art. 47 § 1 powoływanej ustawy do każdego pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom i dla dołączenia do akt sądowych. Ponieważ brak ten powoduje niemożność nadania skardze biegu i zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 skutkować będzie jej odrzuceniem, Sąd I instancji mógł przyjąć, że wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych – niezależnie od sytuacji materialnej skarżącego - nie zasługuje na uwzględnienie, z uwagi na treść art. 247 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.