Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2018 r. sygn. akt III SA/Gd 54/17 Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) w Gdańsku wezwano C.B. jako pełnomocnika skarżącego A. G. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie tego sądu z dnia 1 grudnia 2017 r. o odrzuceniu zażalenia. Stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., rozp. z 2003), wysokość wpisu ustalono na kwotę 100 zł.
Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia strony skarżącej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wnosi ona o uchylenie i zmianę zaskarżonego zarządzenia jako wydanego bez podstawy prawnej.
W uzasadnieniu strona podnosi, że w niniejszej sprawie była zwolniona od kosztów całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 214 § 1, art. 220 § 1 i art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., Ppsa) do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem o którym mowa w wymienionych przepisach jest między innymi zażalenie (art. 230 § 2 Ppsa). Na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozp. z 2003 wpis od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł.
W zaskarżonym zarządzeniu w pełni prawidłowo wskazano kwotę i sposób uiszczenia wpisu sądowego, stosownie bowiem do § 2 ust. 1 pkt 7 ww. rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł.
Odnosząc się do argumentacji zażalenia wskazać należy, że postanowieniem referendarza sądowego WSA w Gdańsku z dnia 16 marca 2017 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego z dnia 10 kwietnia 2016 r. o przyznanie prawa pomocy.
Z tych wszystkich względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 Ppsa, orzekł jak w sentencji.