Postanowienie NSA z 1 lutego 2006 r., II OZ 30/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 1 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. i P. E. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 listopada 2005 r., sygn. akt II SA/Po 905/05 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi J. i P. E. na decyzją Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia 22 czerwca 2005 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Janina Kosowska przewodniczący, sprawozdawca

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 17 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek J. i P. E. o wstrzymanie wykonania decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia 22 czerwca 2005 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący wbrew treści przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), nie wykazali jakie konkretnie szkody lub skutki groziłyby w razie wykonania decyzji, czy szkody byłyby znaczne, a skutki trudne do odwrócenia. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawarty został w skardze i ogranicza się wyłącznie do sformułowania żądania, bez podania jakiegokolwiek uzasadnienia.

W zażaleniu na to postanowienie skarżący wnieśli o jego zmianę podnosząc, że art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie nakazuje wskazania konkretnej szkody lub skutków. Zdaniem skarżących z treści tego przepisu wynika, że do uwzględnienia tego wniosku przez sąd wystarczy, jeżeli w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, natomiast fakty te nie koniecznie muszą być wskazane we wniosku, mogą wynikać z istoty aktu. Powszechnie znany jest fakt, że z rozbiórką obiektu budowlanego zawsze wiąże się niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, co wynika z konieczności wykonania prac rozbiórkowych i z samego faktu nie posiadania obiektu po rozbiórce. Nie trzeba też wykazywać, że rozbiórka istniejącego, konkretnego garażu powoduje skutki faktycznie nie do odwrócenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.

Z przepisu art. 61 § 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co oznacza, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli skarżący nie przytoczy w tym zakresie żadnych okoliczności. Nie można zgodzić się z poglądem skarżącego, iż wykonanie orzeczenia administracyjnego o rozbiórce garażu powoduje samo przez się trudne do odwrócenia skutki i wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, a wobec tego wniosek nie wymaga uzasadnienia i przytoczenia okoliczności, które uzasadniają uwzględnienie wniosku o wstrzymanie jego wykonania.

Należy zwrócić uwagę, że przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie jest nieposiadanie garażu po rozbiórce, lecz niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. W tej sprawie skarżący ani w skardze, ani w zażaleniu nie przytoczył takich okoliczności, które mają uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił zażalenie.