Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 797/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie D. W. i M. W. na postanowienie tego Sądu z dnia 27 sierpnia 2015 r. odrzucające wniosek o wyłączenie sędziego Haliny Kremis. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie odrzucające wniosek o wyłączenie sędziego (zaskarżeniu podlega tylko postanowienie oddalające wniosek o wyłączenie), co uzasadniało odrzucenie złożonego zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli D. W. i M. W..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej jako: p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych, stosownie do przepisów tej ustawy. Możliwość wniesienia zażalenia przysługuje zatem wyłącznie wtedy, gdy przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyraźnie przewidują możliwość złożenia takiego środka odwoławczego od orzeczenia Sądu pierwszej instancji. W przeciwnym wypadku, gdy przepisy nie wskazują, że na dane postanowienie przysługuje zażalenie, Naczelny Sąd Administracyjny nie ma podstaw by rozpoznać zażalenie. W takiej sytuacji złożone zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie niewątpliwie mamy do czynienia z niedopuszczalnością zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 sierpnia 2015 r. Postanowieniem tym Sąd pierwszej instancji odrzucił wniosek skarżących o wyłączenie sędziego Haliny Kremis. Podstawę prawną powyższego rozstrzygnięcia stanowił art. 22 § 4 p.p.s.a., zgodnie z którym ponowny wniosek o wyłączenie sędziego niezawierający podstaw wyłączenia albo oparty na tych samych okolicznościach, podlega odrzuceniu bez składania wyjaśnień przez sędziego, którego dotyczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 27 sierpnia 2015 r. Sąd obszernie wyjaśnił, że rozpoznawany wniosek był kolejnym już w tej sprawie wnioskiem D. W. i M. W. o wyłączenie sędziego Haliny Kremis. Wobec faktu, że ponowny wniosek był oparty na tych samych okolicznościach co poprzednio złożony i nie zawierał podstaw wyłączenia określonych w przepisach art. 18 § 1 i art. 19 p.p.s.a., Sąd uznał, że wystąpiła przesłanka do odrzucenia wniosku o wyłącznie sędziego określona w art. 22 § 4 p.p.s.a.
Podkreślić należy, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje środków odwoławczych od postanowienia o odrzuceniu wniosku o wyłączenie sędziego wydanego na podstawie art. 22 § 4 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji trafnie wskazał, że zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziego (art. 194 ust. 1 pkt 6 p.p.s.a.), postanowienie o odrzuceniu wniosku o wyłącznie sędziego nie podlega zaś zaskarżeniu. Z tego względu zażalenie D. W. i M. W. na postanowienie z dnia 27 sierpnia 2015 r. uznać należało za niedopuszczalne. Stąd też zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 3 listopada 2015 r. odrzucające powyższe zażalenie wraz z zaprezentowaną w nim argumentacją należy uznać za prawidłowe.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.