Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2004r., sygn. akt II SA/Rz 569, 570, 571/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przyznał skarżącemu A. T. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wskutek wystąpienia K. K. Sąd powziął wątpliwość co do wiarygodności oświadczenia skarżącego i po dokonaniu stosownych sprawdzeń postanowieniem z dnia 19 stycznia 2005r. cofnął przyznane prawo pomocy. W uzasadnieniu postanowienia podano, że złożone przez skarżącego oświadczenie nie odpowiadało prawdzie, gdyż we wniosku o przyznanie prawa pomocy wykazał on posiadanie jedynie domu drewnianego pomijając, iż jest współwłaścicielem także drugiego murowanego domu.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skarżący A. T., ponawiając prośbę o zwolnienie z kosztów sądowych ze względu na trudną sytuację materialną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może przyznać osobie fizycznej prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. Składając wniosek, ubiegający się o przyznanie prawa pomocy zostaje uprzedzony o treści art. 233 § 1 Kodeksu karnego o odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy.
Stosownie do art. 249 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano nie istniały lub przestały istnieć. W myśl art. 263 powołanej ustawy o cofnięciu przyznania prawa pomocy orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym.
Orzekając w niniejszej sprawie o cofnięciu przyznaniu prawa pomocy Sąd I instancji ocenił okoliczności powołane przez wnioskodawcę, a w tym dane zamieszczone na urzędowym formularzu oraz skonfrontował je z dokumentami nadesłanymi przez Burmistrza Gminy i Miasta Strzyżów, które poddają w wątpliwość rzetelność oświadczenia wnioskodawcy.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu, przy czym wskazać należy, iż w zażaleniu skarżącego brak jest zarzutów odnoszących się do prawidłowości przeprowadzonych przez Sąd ustaleń.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.