Uzasadnienie
II OZ 303 / 12
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie sprostował z urzędu omyłkę pisarską w sentencji postanowienia tego Sądu z dnia 23 listopada 2011 r. sygn. akt II SO/Ol 29/11 w ten sposób, że po słowach: "o wyłączenie sędziów" wpisał "i referendarzy sądowych".
Jak wskazał Sąd w powyższym rozstrzygnięciu, postanowieniem z dnia 23 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił wniosek Stowarzyszenia "[...]" w B. o wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych WSA w Białymstoku w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 657/11. W sentencji tego postanowienia wskazano, że przedmiotem postępowania jest wniosek o wyłączenie sędziów WSA w Białymstoku, natomiast bezsporne jest, że przedmiotem tego postępowania było również wyłącznie referendarzy sądowych WSA w Białymstoku w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 657/11. Powyższe wynika wprost z treści wniosku Stowarzyszenia oraz z treści uzasadnienia postanowienia Sądu z dnia 23 listopada 2011 r. Nie budziło także wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 1 lutego 2012 r. sygn. akt II OZ 27/12 oddalił zażalenie Stowarzyszenia, wskazując, że Sąd zasadnie ocenił, iż w sprawie nie zachodziły okoliczności uzasadniające uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych WSA w Białymstoku.
Wskazując na treść art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwane dalej p.p.s.a.), Sąd uznał, że opisana omyłka stanowi błąd pisarski w rozumieniu tego przepisu i na jego podstawie w związku z art. 166 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyło Stowarzyszenie "[...]" w B. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest pozbawione uzasadnionych podstaw.
Skarżone postanowienie zasadnie oparto na art. 156 § 1 p.p.s.a. i art. 166 p.p.s.a., gdyż do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach. Jak trafnie stwierdził Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania postanowienia Sądu z dnia 23 listopada 2011 r. sygn. akt II SA/Ol 29/11, w którego sentencji błędnie oznaczono przedmiot rozpoznawanego wniosku. Z uzasadnienia sprostowanego postanowienia Sądu z dnia 23 listopada 2009 r., jak i postanowienia Naczelnego Sąd Administracyjnego z dnia 1 lutego 2012 r. bezspornie wynikało, że rozpoznawany wniosek dotyczył również referendarzy sądowych. Przedmiot powyższego wniosku opisany został, zatem niedokładnie, a niedokładność ta miała charakter oczywisty.
Zauważyć również trzeba, iż wprawdzie nastąpiło zarządzenie likwidacji wnoszącego zażalenie Stowarzyszenia postanowieniem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 27 stycznia 2012 r. (sygn. akt [...]), od którego Sąd Okręgowy w Białymstoku postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2012 r. oddalił apelację, ale fakt ten nie miał znaczenia dla dopuszczalności rozpoznania niniejszego zażalenia, bowiem dopiero wykreślenie Stowarzyszenia z rejestru spowoduje, iż przestanie ono istnieć (ustanie jego byt prawny- por. wyrok Sąd Najwyższego z dnia 5 marca 2010 r. sygn. akt IV CSK 372/09, LEX nr 852583).
Wobec braku podstaw pozwalających na uwzględnienie wniesionego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny oddalił je na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).