Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 11 grudnia 2008 roku, sygn. akt II SA/Lu 695/08, po rozpoznaniu skargi A. W. – reprezentowanej przez radcę prawnego M. B., uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia [...] lipca 2008 roku nr rep. [...] i poprzedzającą ją decyzje Wójta Gminy Urszulin z dnia [...] czerwca 2008 roku nr [...] oraz zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie na rzecz skarżącej kwotę 357 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W dniu 9 lutego 2009 roku A. W., reprezentowana przez tego samego pełnomocnika, wniosła zażalenie na zawarte w wyżej wymienionym wyroku postanowienie, dotyczące zwrotu kosztów postępowania. Zarzuciła ona zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 200 i art. 205 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz § 2 ust. 1 i ust. 2,a także § 6 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że zgodnie z powołanymi przepisami powinny zostać zasądzone na jej rzecz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 717 (siedemset siedemnaście) złotych. Zdaniem skarżącej kwota 240 złotych zasądzona tytułem wynagrodzenie radcy prawnego jest "pozbawiona podstaw prawnych".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie
Zgodnie z treścią art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Stosowanie do art. 205 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
W zaskarżonym wyroku Sąd pierwszej instancji zasądził na rzecz skarżącej w punkcie III. wyroku kwotę 375 (trzysta siedemdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie ograniczył się jedynie do wskazania, że podstawę rozstrzygnięcia o kosztach stanowił art. 200 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Nie podał żadnej argumentacji przemawiającej za zasądzeniem kosztów w przyjętej wysokości.
W przedmiotowej sprawie, w związku z tym, że zaskarżony akt dotyczy należności pieniężnej, wpis uiszczony przez skarżąca jest wpisem stosunkowym. Powyższe potwierdził również Sąd pierwszej instancji wzywając skarżącą, zarządzeniem z dnia 16 października 2008 roku, do uiszczenia wpisu, którego wysokość została określona na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Zatem kwota, do uiszczenia której strona została wezwana, powiązana była z wartością przedmiotu zaskarżenia.
W tej sytuacji również wynagrodzenie pełnomocnika strony powinno zostać obliczone przy uwzględnieniu wartości przedmiotu zaskarżenia, czyli na podstawie § 6 pkt 3 w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Stosownie do wyżej wymienionych przepisów minimalne wynagrodzenie radcy prawnego, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 1.500 złotych do 5.000 złotych, wynosi 600 złotych. W przedmiotowej sprawie wartość przedmiotu sporu została określona przez skarżąca na kwotę 2.357 złotych, a więc zgodnie z przytoczonymi przepisami minimalne wynagrodzenie radcy prawnego reprezentującego stronę powinno wynosić 600 złotych.
W związku z powyższym na rzecz skarżącej należało zasądzić kwotę 717 (siedemset siedemnaście) złotych, na którą składało się 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi, 17 (siedemnaście) złotych tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz 600 (sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika strony.
Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.