Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu J. S. zmiany postanowienia tego Sądu z dnia 26 czerwca 2013 r., którym odmówiono przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych.
Jak wskazał Sąd pierwszej instancji wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych był rozpatrywany na wcześniejszym etapie postępowania i postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił mu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zażalenie na to orzeczenie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2013 r. Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy Sąd potraktował jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 26 czerwca 2013 r.
Wskazując na treść art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd wskazał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy może być złożony ponownie, jeśli nastąpiła zmiana okoliczności, która stanowiła podstawę orzeczenia o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy. Zdaniem Sądu, skarżący nie przedstawił nowych okoliczności, które przemawiałyby za zmianą postanowienia z dnia 26 czerwca 2013 r. Z wyjaśnień skarżącego wynika, że istotną okolicznością w sprawie prawa pomocy jest fakt zajęcia komorniczego części wynagrodzenia skarżącego z uwagi na niepłacenie alimentów na rzecz córki. Suma należności, jaka została zajęta wynosi 2.396,68 zł. i potrącana jest od 1 października 2013 r. z wynagrodzenia w wysokości 690 zł miesięcznie. Z powyższego wynika jednak, zdaniem Sądu, że całość sumy została spłacona w styczniu 2014 r. Nie jest to, zatem okoliczność wskazująca na znaczny uszczerbek w dochodach wnioskodawcy.
Nadto Sąd stwierdził, że opłatę za odpis wyroku z uzasadnieniem uiściła małżonka wnioskodawcy, która też złożyła do sprawy oświadczenie, że nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego ze skarżącym. W kontekście uiszczenia opłaty za odpis wyroku z uzasadnieniem przez małżonkę wnioskodawcy Sąd doszedł do wniosku, że powyższe oświadczenie nie jest wiarygodne. Sąd wskazał też na to, iż wnioskodawca posiada obecnie pracę (na poprzednim etapie rozpoznania sprawy umowa na zastępstwo została zakończona), zatem jego sytuacja materialna uległa poprawie, pozostałe zaś okoliczności sprawy nie zmieniły się.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd pierwszej instancji uznał, iż wnioskodawca nie wykazał, aby od czasu rozpoznawania poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy nastąpiła zmiana sytuacji majątkowej strony, która przemawiałyby za zmianą prawomocnego postanowienia z dnia 26 czerwca 2013 r. i z tych przyczyn na podstawie art. 165 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie.
Zażalenie na powyższe postawienia wniósł J. S. Jak wskazał skarżący z pisma komornika sądowego wynika, że na dzień 24 lutego 2014 r. zaległość skarżącego na rzecz Funduszu Alimentacyjnego wynosi 803,67 zł. W związku z tym Sąd pierwszej instancji błędnie założył, iż należność zostanie spłacone do stycznia 2014 r., gdyż przewiduje on ich spłacę na czerwiec 2014 r. Ponadto uiszczenie przez małżonkę skarżącego opłaty kancelaryjnej wynika z braku przez skarżącego konta bankowego, a wpłacona kwota została jej zwrócona. Odnośnie nowej pracy skarżącego podał, że jest ona zawarta na czas określony do dnia 31 sierpnia 2014 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stronie może zostać przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie z kolei do art. 165 P.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
Uwzględniając treść powyższych norm prawnych stwierdzić trzeba, że Sąd pierwszej instancji zasadnie zaskarżonym postanowieniem odmówił zmiany prawomocnego postanowienia, którym oddalono wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych. Przedstawione przez niego okoliczności w żaden sposób nie wskazują, że zaszła taka zmiana okoliczności faktycznych, która spowoduje, iż uiszczenie na obecnym etapie kwoty w wysokości 100 zł (wpis od skargi kasacyjnej) nastąpi z uszczerbkiem koniecznego utrzymania skarżącego i jego rodziny. Również przedstawiona w rozpoznawanym zażaleniu argumentacja tego faktu w żaden sposób nie poddaje w wątpliwość.
Mając powyższe względy na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.