Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek A. P. i A. P. o wyłączenie sędziego NSA Bonifacego Bronkowskiego.
W ocenie Sądu I instancji, okoliczności przywołane przez skarżących we wniosku o wyłączenie nie stanowią podstawy do zastosowania art. 18 § 1 pkt 6a i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Takiej podstawy nie stanowi okoliczność, że sędzia objęty wnioskiem o wyłączenie brał udział w innej sprawie (o sygn. akt II SA/Gl 336/16 w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie) pomiędzy tymi samymi stronami i oddalił w tej sprawie skargę A. P. i A. P.. Aktualnie mamy do czynienia z oddzielną sprawą, odrębną pod względem zakresów przedmiotowych (bo dotyczącą odmowy uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę we wznowionym postępowaniu) i nie zachodzi pomiędzy nimi związek tego rodzaju, że decyzja będąca przedmiotem skargi w sprawie o sygn. II SA/Gl 1192/16, została wydana w trybie nadzwyczajnym w stosunku do decyzji będącej przedmiotem skargi w sprawie rozpoznanej w sprawie o sygn. II SA/Gl 336/16.
W konsekwencji, brak jest podstaw do wyłączenia sędziego na podstawie przepisu art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. Ponadto nie potwierdziły się twierdzenia skarżących jakoby sędzia znał się z pełnomocnikiem strony przeciwnej. Na tę okoliczność sędzia i pełnomocnik złożyli do akt stosowne oświadczenia. W ocenie Sądu, niczym nie poparte domysły czy też przypuszczenia strony nie stanowią dostatecznej podstawy do kwestionowania prawdziwości wyjaśnień sędziego oraz oświadczenia przywoływanego pełnomocnika. Przesłanki wyłączenia sędziego nie może stanowić samo subiektywne przeświadczenie strony skarżącej, że dany sędzia działa na jej szkodę. Wniosek o wyłączenie sędziego uzasadniają bowiem jedynie takie okoliczności, które obiektywnie mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności, tego zaś rodzaju przyczyn Sąd nie dopatrzył się w niniejszej sprawie. W sytuacji natomiast, gdy prawdziwość złożonego przez sędziego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z 18 listopada 2010 r., I OZ 864/10).
Zażalenie na ww. postanowienie wnieśli A. P. i A. P., podnosząc zarzuty dotyczące naruszenia art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. przez oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego, w sytuacji gdy zachodziły określone w tym przepisie przesłanki wyłączenia sędziego z mocy ustawy oraz art. 19 p.p.s.a. przez oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego, w sytuacji gdy istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w tej sprawie nie zaistniały przesłanki z art. 18 § 1 pkt 6a i art. 19 p.p.s.a. stanowiące podstawę do wyłączenia sędziego.
W odniesieniu do przesłanki określonej w art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. nie można istnienia takiej przesłanki upatrywać w związku z wypowiedzianą w niniejszej sprawie oceną prawną Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartą w wyroku o sygn. akt II OSK 3280/14. Wypowiedź NSA dotyczyła bowiem oceny istnienia interesu prawnego skarżących w sprawie dotyczącej oceny legalności pozwolenia na budowę w postępowaniu wznowienionym, w której to sprawie wymagane będzie ustalenie, "jakie znaczenia dla uznania istnienia interesu prawnego skarżących we wznowionym postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę mają kwestie podnoszone przez nich w odrębnym postępowaniu w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych w związku z inwestycją Zakładu S. (wyrok WSA w Gliwicach z dnia 7 lipca 2016 r., II SA/Gl 336/16)". Nie chodzi więc o stwierdzenie istnienia naruszenia stosunków wodnych (bo i tak ta kwestia jest badana w odrębnych postępowaniu na podstawie art. 29 ustawy – Prawo wodne), ale czy w ogólności argumentacja w tym zakresie może stanowić podstawę do stwierdzenia istnienia interesu prawnego, uzasadniającego przyznanie skarżącym przymiotu strony w kwestionowaniu we wznowionym postępowaniu decyzji o pozwoleniu na budowę.
Chodzi tu więc o zupełnie inną merytorycznie sprawę bo dotyczącą prawidłowości zastosowania art. 28 K.p.a. w zw. z art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, a nie o istnienie przesłanek z art. 29 Prawa wodnego. Oznacza to, że sprawa o sygn. akt II SA/Gl 336/16 nie kwalifikuje się do spraw, o jakich mowa w art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. Sprawa o sygn. akt II SA/Gl 336/16 nie dotyczy bowiem decyzji wydanej w postępowaniu zwyczajnym, której następnie miałaby dotyczyć zaskarżona w tej sprawie decyzja wydana w postępowaniu nadzwyczajnym. Artykuł 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. dotyczy oceny składu orzekającego sądu administracyjnego tej samej decyzji dokonanej najpierw w związku z wydaną decyzją w postępowaniu zwykłym, która to decyzja następnie została poddana ocenie w postępowaniu nadzwyczajnym. A takie okoliczności pomiędzy przedmiotową, a sprawą o sygn. akt II SA/Gl 336/16 nie zachodzą.
Ponadto Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w tej sprawie nie zaistniały przesłanki do wyłączenia sędziego z art. 19 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Użyte w art. 19 p.p.s.a. określenie "uzasadniona wątpliwość" oznacza, że chodzi tu o wątpliwość co do bezstronności sędziego, uzasadnioną obiektywnymi powodami. Obowiązek uprawdopodobnienia przyczyn wyłączenia spoczywa na stronie wnioskującej o wyłączenie sędziego. Powinny to być takie przyczyny, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem, a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest, że w danych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny. W tej zaś sprawie sędzia objęty wnioskiem o wyłączenie i pełnomocnik uczestnika postępowania zgodnie oświadczyli, że nie znają się.
Skarżący poza gołosłownymi twierdzeniami nie wykazali aby pomiędzy ww. sędzią, a ww. pełnomocnikiem istniał taki związek, który miałby wpływ na bezstronność sędziego. Okoliczności nie poparte żadnymi dowodami uprawdopodabniającymi istnienie uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności wskazanego sędziego nie mogą stanowić podstawy do zastosowania instytucji wyłączenia sędziego (por. postanowienia NSA: z 11 kwietnia 2014 r., II OZ 382/14; z 6 maja 2014 r., I OZ 336/14).
Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.