Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie postanowieniem z dnia 25 lutego 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 1208/20, odrzucił zażalenie Z. D. i B. D. na postanowienie tegoż sądu z dnia 28 stycznia 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 1208/20 o odrzuceniu skargi kasacyjnej Z.D. i B. D. od wyroku tegoż sądu z 11 grudnia 2020 r. w sprawie ze skargi Z.D.i B. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB) z [...] kwietnia 2019 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
W uzasadnieniu ujętego na wstępie postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że WSA w Warszawie postanowieniem z 28 stycznia 2021 r., odrzucił skargę kasacyjną od wyroku VII SA/Wa 1208/20. Odpis postanowienia sądu wojewódzkiego z 28 stycznia 2021 r. (a nie jak mylnie w motywach postanowienia z 25 lutego 2021 r. wskazał sąd pierwszej instancji – "z 9 lipca 2020 r.", uwaga Sądu), doręczono skarżącym – Z. D. i B. D. – w dniu 5 lutego 2021 r. (k. 69 i 70), a nie "27 stycznia 2021 r.", jak błędnie wskazał WSA w Warszawie w postanowieniu z 25 lutego 2021 r. W dniu 9 lutego 2021 r., a nie "3 lutego 2021 r.", jak błędnie podał sąd pierwszej instancji, Z. D. i B. D. wnieśli w terminie zażalenie na powyższe postanowienie z 28 stycznia 2021 r. o odrzuceniu ich skargi kasacyjnej.
Zażalenie na postanowienie sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało sporządzone i podpisane osobiście przez skarżących.
Wskazując na powyższe sąd pierwszej instancji stwierdził, że zaskarżone zażaleniem postanowienie z 28 stycznia 2021 r. doręczone skutecznie skarżącym zawierało prawidłowe pouczenie o terminie i wymogach, które winno spełniać zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, m. in., że powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
W ocenie tegoż sądu skoro zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało sporządzone osobiście przez skarżących, zatem z pominięciem zachowanej przepisanej prawem formy, podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm., Ppsa).
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli Z. D. i B. D., wnosząc o jego uchylenie w całości.
Zdaniem skarżących skoro od postanowienia sądu 28 stycznia 2021 r. wnosili zażalenie, a nie skargę kasacyjną, to nie ma w takim przypadku obowiązku jego sporządzenia przez adwokata lub radcę prawnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 194 § 4 Ppsa zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, winien sporządzić adwokat lub radca prawny (tzw. przymus adwokacko-radcowski). Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 Ppsa).
Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 Ppsa zażalenie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej czyni wniesienie takiego zażalenia niedopuszczalnym z innych przyczyn w rozumieniu art. 178 Ppsa w związku z art. 197 § 2 tej ustawy.
Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 Ppsa ma charakter bezwzględny i nie może podlegać wyłączeniu z uwagi na jakiekolwiek szczególne okoliczności występujące względem strony skarżącej. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 194 § 4 Ppsa, stanowi brak niepodlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 Ppsa (por. postanowienia NSA: z 20 marca 2012 r., I OZ 169/12; z 8 grudnia 2004 r., OZ 713/04; z 2 października 2012 r., II OZ 832/12; z 30 czerwca 2011 r., II FZ 318/11, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpoznawanej sprawie skarżący, mimo właściwego pouczenia udzielonego przez sąd pierwszej instancji, sporządzili osobiście zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, również sporządzoną przez nich osobiście. W aktach sprawy nie znajduje się informacja, żeby skarżący byli adwokatami lub radcami prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2-3 Ppsa.
Skoro skarżący nie byli uprawnieni do samodzielnego sporządzenia środka odwoławczego i nie zastosowali się do udzielonego im prawidłowo pouczenia, odrzucenie zażalenia było zgodne z prawem.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.