Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 października 2007 r., wydanym na skutek zażalenia wniesionego przez J. B. na postanowienie z dnia 2 października 2007 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uchylił w trybie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) postanowienie z dnia 2 października 2007 r. i odmówił J. B. dokonania wykładni wyroku tegoż Sądu z dnia 9 sierpnia 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny przychylając się do zażalenia skarżącego na postanowienie z dnia 2 października 2007 r. stwierdził, że zachodzą przesłanki nieważności postępowania określone w art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a., albowiem powyższe postanowienie wydane w składzie trzech sędziów podpisane zostało jedynie przez sędziego sprawozdawcę.
Oceniając zasadność dokonania wykładni wyroku z dnia 9 sierpnia 2007 r. Sąd pierwszej instancji wskazał, że wniosek J. B. zawierał żądanie wyjaśnienia, czy skarżący posiadał status strony w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy. Niewyjaśnienie tej kwestii ani przez SKO w zaskarżonym postanowieniu, ani przez Sąd we wskazanym wyroku rodzi w ocenie skarżącego wątpliwości co do stosowania wyroku, a usunięcie istniejących wątpliwości pozwoli na podjęcie dalszych kroków procesowych.
Sąd wskazał, że wniosek skarżącego, sprecyzowany zażaleniem na postanowienie z dnia 2 października 2007 r. zmierzał do uzyskania stanowiska Sądu w kwestii statusu skarżącego w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy, a następnie w postanowieniu kończącym postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie. Zdaniem Sądu pierwszej instancji uzasadnienie wyroku wskazuje na stanowisko Sądu co do statusu skarżącego i nie zachodzi potrzeba dodatkowej wykładni. Nadto Sąd wskazał, iż wykładnia wyroku nie jest środkiem zaskarżenia i nie może doprowadzić do jego uchylenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. B. zarzucając w nim naruszenie przez Sąd art.158 p.p.s.a. Skarżący wnosząc o uchylenie powyższego postanowienia ponownie zakwestionował wydany wyrok Sądu pierwszej instancji utrzymując, że zachodzi "oczywista sprzeczność wynikła z niedoprecyzowania uzasadnienia wyroku...".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do brzmienia art. 158 p.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści.
W zaskarżonym postanowieniu Sąd pierwszej instancji trafnie wskazał, że wątpliwości przytoczone przez skarżącego nie mogą być rozstrzygane w drodze wykładni wyroku. Nie jest możliwe w postępowaniu o rozstrzygnięcie wątpliwości wyjaśnienie przez Sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw wydanego w sprawie wyroku. Żądanie skarżącego stanowi w istocie polemikę ze stanowiskiem Sądu i zmierza do nowej interpretacji rozstrzygnięcia w zakresie przyjętym przez skarżącego, wykracza przy tym znacznie poza wykładnię wyroku sformułowaną w art. 158 p.p.s.a. Wykładnia taka nie może bowiem zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzeniu o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 4 lutego 2005 r., OZ 1312/04, niepubl., postanowienie NSA z dnia 5 kwietnia 2005 r. OZ 1226/04, niepubl.).
Z uwagi na powyższe względy Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.