Postanowienie NSA z 14 czerwca 2023 r., II OZ 313/23

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 stycznia 2023 r. sygn. akt II SA/Lu 398/22 w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 10 grudnia 2021 r. nr ZOA-I.7721.14.2019 w przedmiocie udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych i nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie

Skład

Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2023 r. sygn. akt II SA/Lu 398/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił wniosek A. K. (dalej "skarżący") o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie (dalej "WINB") z dnia 10 grudnia 2021 r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych i nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że postanowieniem z 8 czerwca 2022 r. Sąd odrzucił skargę A. K. na decyzję Lubelskiego WINB z 10 grudnia 2021 r., w przedmiocie udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych i nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie, jako wniesioną po terminie. Jak zaznaczył Sąd trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upływał 14 stycznia 2022 r. Tymczasem skarga została wniesiona przez pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy dopiero 12 maja 2022 r. Pełnomocnik skarżącego wnosząc skargę nie złożył przy tym wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 20 czerwca 2022 r., który 27 czerwca 2022 r. wniósł na nie zażalenie. W tym samym dniu skarżący złożył sporządzony osobiście wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podnosząc w nim, że upływ terminu nie był spowodowany jego zaniechaniem lecz przewlekłym działaniem sądu. Pełnomocnik skarżącego zawiadomienie o ustanowieniu go pełnomocnikiem otrzymał 20 kwietnia 2022 r., a 12 maja 2022 r. złożył skargę. On natomiast w trakcie sporządzania skargi od 28 kwietnia 2022 r. pozostawał pod stałym nadzorem lekarza w związku ze złym stanem zdrowia, a 12 maja 2022 r. miał zawał serca i trafił do szpitala. Nie mógł zatem uczestniczyć w czynnościach związanych ze złożeniem skargi. W zasadzie do dnia złożenia wniosku nie był w stanie funkcjonować, ponieważ dopiero teraz zakończył rehabilitację. O odrzuceniu skargi dowiedział się od pełnomocnika 20 czerwca 2022 r. - wtedy kiedy odebrał on postanowienie. Dodał, że nie było jego winą, że wniosek o przywrócenie terminu, którego wymóg złożenia sugeruje sąd nie został złożony. Nie mógł go złożyć z uwagi stan zdrowia.

W ocenie Sądu termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegł od dnia 21 kwietnia 2022 r. i upłynął 20 maja 2022 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został natomiast złożony 27 czerwca 2022 r., a więc po upływie terminu. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest spóźniony, a zatem na podstawie art. 88 p.p.s.a. podlega odrzuceniu, co orzeczono w sentencji postanowienia.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, reprezentowany przez swojego pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu pełnomocnik zarzucił naruszenie przepisów art. 88 zd.

1. p.p.s.a. w zw. z art. 87 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 86 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie skutkujące odrzuceniem wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, w sytuacji gdy wniosek złożony przez A. K. obejmował przywrócenie terminu do czynności przywrócenia terminu do złożenia skargi, natomiast zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o analizę przesłanek przywrócenia terminu do złożenia skargi pomijając zagadnienie dopuszczalności przywrócenia terminu do tej czynności tj. przywrócenia terminu do złożenia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).

W piśmiennictwie podkreśla się, że jeżeli strona z przyczyn przez nią niezawinionych uchybiła także terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, również ten drugi termin może zostać przywrócony na stosowny wniosek strony. Brak wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu skutkuje odrzuceniem wniosku na podstawie art. 88 p.p.s.a. (zob. Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021).

W niniejszej sprawie strona występująca z zażaleniem słusznie wskazuje, że Sąd I instancji błędnie zakwalifikował wniosek skarżącego jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podczas gdy strona wnosiła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi.

Błąd powyższy nie mógł zostać naprawiony w postępowaniu przed NSA z pominięciem postępowania przed Sądem I instancji, który winien prawidłowo rozpoznać złożony wniosek.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 i art. 197 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.